روایت لیلا اسفندیاری از صعود به قله K2

رضا نظام دوست: رفته بودم روی پشت بام تا سیگاری روشن کنم. مدتهاست که بلندترین قله ای که صعود کرده ام همین پشت بام پر از دودکش و دیش ماهواره است. به هیچ چیز فکر نمی کردم. با خودم عهد کرده ام گاهی که می خواهم ، به هیچ چیز فکر نکنم. سخت است ولی نشدنی نیست. از آرزوهایی که برایم باقی مانده ، یکی هم این است که آنقدر عمر کنم تا ببینم علم آنقدر پیشرفت کرده که می شود با قرصی ، شربتی یا چه میدانم کلید و سویچی هر وقت می خواهی مغزت را خاموش کنی تا دیگر به چیزی فکر نکند. شهر ِ دود گرفته ، خسته از روزی گرم و خسته کننده می رود در شب دیجور و دلگیر دیگری به خواب رود. آخرین پک را می زنم و ته سیگار را پرت می کنم توی تاریکیه حفره سیاهی که زیر پایم گسترده است و هیچ چراغی روشنش نمی کند. دود را همراه با آه بلندی بیرون می دهم و باز می گردم. روی پله ها چشم های هراسان «پگاه» به پیشوازم می آید: رضا! لیلا ... لیلا سقوط کرد! تموم شد. منگ تر از آنم که بفهمم چه می گوید: چی میگی؟ ..چی شده؟! ... صدایش بغض آلود است: پرت شده ... وقتی داشته از قله بر میگشته. بالا سر جنازه شم رفتن . ... تموم شد.

دارم به انگشتانش فکر می کنم. انگشتان ورزیده ای که هیچ وقت مانیکور شده ندیده بودم شان. به حالت ساده ی موهایش. به زنگ صدایش ، که همیشه مثل فریادی فرو خورده بود. توام با انتقاد و اعتراض از همه ی آنچه روح سرکشش را به بند کشیده بود. به خنده های بلند و عصبی اش که پاک نمی شود از ذهنت اگر یکبار شنیده باشی.
....

مغز دوباره فعال شده ام به همه ی چیزهایی که از او در خاطرم ثبت شده فکر می کند. و به یک کلمه. کلمه ای که با همه ی تصاویر او در ذهنم در آمیخته: اعتراض! ... کلمه ای که زندگی اش تجسم آن بود.

Category:

Sports

Tags:

• لیلا
• اسفندیاری
• ،
• رضا
• نظام
• دوست
• کوه
• کوهنورد
• هیمالیا
• سقوط
• کوهنوردی
• k2
• قله
• صعود

[abjikhanum]

bebakhshid man yek soal daram aya khanume leyla dar hamin ghole janeshan ro az dast dadand?

[razmjooie]

@abjikhanum

خیر

[razmjooie]

احمد شاکری: آخرین کنسرت شجریان، لیلا اسفندیاری با صورت پف کرده و دست های سرخ سرد آمد. با دست دادن مختصر هم دمای تنش را می فهمیدی؛ با حرف های امیدوارانه اش هم می فهمیدی آدم هایی هستند با فروش دار و ندارشان می روند قله فتح می کنند و هر روز تشنه تر می شوند که باز هم بروند. می گفت قله‌ای نمانده که نرود. خانه‌اش را فروخت تا برای ایران قله فتح کند. آن دفعه هفت نفری رفته بودند و پنج نفری برگشته. صحنه ی مرگ دوستش را تعریف می کرد ولی با شادی از مرگ می‌گفت.

[l00catelli]

وای چقدر خدا بعضی از بنده هاشو دوست داره

تنها جايی که ميتونست ليلارو خوشحال کنه همونجايی بود که روحش پر کشيد

ليلا تا آخر عمرم تورو ميپرستم

تو نماد يک زن واقعی بودی

لياقت تو بيشتر از قدم زدن رو زمين بود....تو فقط بايد پرواز کنی

پرواز کردنتو تبريک ميگم

[golpesar63]

لیلا تو بهترینی ،شجاترینی،بالاترینی

[arshiaarashi]

روحش شاد

[mayaspiritb]

@mari79m1 چرا با ورزشکارهای مملکت توجه نمیشود؟ جوابش رو میدونم،،به جان آدم ارزش قائل نیستند چه برسه به ارزشهای فرهنگی و ورزشی.

[Aryanflower]

زيبا بود و انسان چرا كه انساني زيست و جاودان خواهد بود چرا كه جاودانه مرد و نامش هميشه بر دل ماندگار است چراكه بر بلنداي قلل جهان ثبت گرديده است

[mayaspiritb]

کاش ما هم کمی از شجاعت تو را عشق ورزیدن به چیزی که ترا چنین برد داشتیم لیلا...پرواز روحت شد باد به اوج و در میان قله ی که دوستش میداشتی

[abjikhanum]

mamnun



[Rezaalvand]

روحش شاد...برای "زنده"گی کردن باید کَند...هرکی می دونه که از چی...اما...یک چیزی جاش خیلی خالیه..."جرات"

[4652ahel]

leylaye aziz, tou hamchon parvanei ashegh ke khodra be atashe mikeshad, asheghane dar rahe eshghat fana shodi, tou ashegh boodi. leylaye azizam, man toura ghablan nemishenakhtam, ama barayat kheli geristam va baraye iran ke goli chon tou ra az dast dad, hasrate besyari khordam. dar in clip, che masoomane harf mizani, che masoomane tabasom mikoni, darigh ke digar nisti, yadat hamishe zende baad ey dokhte iranzamin. DAVOOD, 44 Y/O , TEHRAN