Een van de bekenste gedichten van de grote Nederlandse dichter.
Voormalig Belgisch premier Herman Van Rompuy citeerde heel gevat uit het hoofd een fragment uit dit gedicht als reactie op een ander fragment van kamerlid Dedecker die wel een spiekbriefje nodig had.. Alleen, de premier hield zich niet helemaal aan de tekst. Of dit met opzet was zullen we wellicht nooit weten. Maar de tekst die je in deze bijdrage hoort en hierna kunt lezen is wel degelijk de enige echte:
Ik vraag geen oogst; ik heb geen schuren,
ik sta in uwen dienst zonder bezit.
Maar ik ben rijk in dit:
dat ik den ploeg van uw woord mag besturen,
en dat gij mij hebt toegewezen
dit afgelegen land en deze
hooge landouwen, waar - als in het uur
der schafte bij de paarden van mijn wil
ik leun vermoeid en stil -
de zee mij zichtbaar is zover ik tuur.
Ik vraag maar een ding, kracht
te dulden dit besef, dat ik geboren ben
in 't najaar van een wereld
en daarin sterven moet.
Gij weet hoe, als de ritselende klacht
voor die voorbije schoonheid mij omdwerelt,
weemoed mij talmen doet
tot ik welhaast voor u verloren ben.
Ik zal de halmen niet meer zien
noch binden ooit de volle schoven,
maar doe mij in den oogst geloven
waarvoor ik dien...
Opdat, nog in de laatste voor,
ik weten mag dat mij uw doel verkoor
te zijn een ernstig ploeger op de landen
van een te worden schoonheid; eenzaam tegen
der eigen liefde dalend avondrood -
die ziet beneden aan den sprong der wegen
de hoeve van zijn deemoed, en het branden
der zachte lamp van een gelaten dood.
Uw dienaar :-)
metrisch 1 year ago
Mooi gedicht en mooi voorgedragen. Wie leest hier?
Vasco247 1 year ago