Ik zette de televisie aan en hoorde een man plotseling zeggen: 'Ik ben nu 59. Als ik het deze keer verkloot, heb ik geen tijd meer om het recht te breien.' En ik had geen flauw idee waar het over ging. Die man staat daar opeens en zegt: 'Ik ben nu 59. Als ik het deze keer verkloot, heb ik geen tijd meer om het recht te breien.'
Dat kon overal over gaan. Over een investering of een verre reis of een nieuw huis of een relatie of wat dan ook, maar de simpele constatering trof 'm. 59, als ik het deze keer verkloot, heb ik geen tijd...
Kijk ik ben nu 38. Ik heb tot nu toe alle kansen gehad om alles weer recht te breien. Maar er komt een moment, en ergens staat het te wachten, klaar om toe te slaan, dat ik één verkeerde beslissing teveel neem... Dat ik één keer teveel op m'n gevoel vertrouw, of één keer te weinig. Dat ik me één fles teveel bedrink, jouw één keer te boos m'n rug toekeer, of één keer te hard roep hoe zonder ik kan. Me één keer te rood m'n ogen uit m'n kop schaam de tranen uit m'n ogen huil. Je één keer te weinig gedag kust, één keer teveel vergeet.
Je één keer teveel vergeet.
Je één keer teveel vergeet te zeggen hoeveel, hoe mooi, hoe prachtig mooi, hoe voor altijd, hoe ik nooit meer zonder. Als dat moment komt, hou me dan toch tegen asjeblieft. Dat ik niet nog een keer die... maar dat dit... hem is...
Super mooi:D
mr3000dude 1 year ago
@MrOboema Dit is de waarheid.
paskwal21 1 year ago
This comment has received too many negative votes show
Wat is dit voor een geforceerde, gemaakte poezie?! Bah!
MrOboema 2 years ago