Αλκίνοος Ιωαννίδης, Ο Δρόμος Σου Είσαι Εσύ

Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Φεύγεις και πας είσαι καράβι
μπροστά κοιτάς η θάλασσά σου
πυρκαγιές και πάγοι.
Μα πιο μπροστά πάντα θα στέκει
ο γυρισμός σου στη φουρτούνα αντέχει.

Φεύγεις που πας και που πιστεύεις
τι κυνηγάς ποια γη σε θέλει
ποιον εαυτό γυρεύεις.
Όλα είναι εδώ κι όλα για πάντα
κάθε ταξίδι είναι γυρισμός.

Φεύγεις και πας που επιστρέφεις
σε ποια στεριά η ξενιτιά σου είναι όσα έχεις.
Κι όλα είναι εδώ κι όλα για πάντα
και πιο μακριά σου είσαι μόνο εσύ.

Εσύ γεννάς τη θάλασσα
και χτίζεις το καράβι
είσαι το εδώ και το αλλού
είσαι η γιορτή του γυρισμού
το δάκρυ του αποχωρισμού.
Και το ταξίδι σου είσαι εσύ
είσαι το κύμα το νησί
είσαι ο αέρας το πανί
και τ άσπρο μου μαντήλι.

Φεύγεις και πας που ταξιδεύεις
δρόμοι ανοιχτοί τα σύνορά σου είναι όπου αντέχεις.
Όλα είναι αλλού κι όλα για λίγο
όταν δεν ξέρεις πως ο δρόμος σου είσαι εσύ.

Category:

Music

Tags:

• Alkinoos Ioannidis
• O Dromos Sou Eisai Esy

[marvat2]

τα συνορα σου ειναι οπου αντεχεις...ποσο με εκφραζει αυτος ο στιχος...να σαι καλα αλκινοε...εισαι μοναδικος σε αυτο που κανεις....

[rainbowcreta]

..το ταξίδι σου είσαι εσύ

είσαι το κύμα το νησί

είσαι ο αέρας το πανί...

Υπέροχο!!!*****

[wifedora]

χάδι στην ψυχή ...σ'ευχαριστούμε Αλκίνοε.

[evaz40]

ενα ανεπαναληπτ ο κομματι που σε ταξιδευει με τη μουσικη, τουσ στιχους και την ερμηνεια του τραγουδιστη.στ αληθεια καθε ταξιδι ειναι ενας γυρισμος και τα συνορα του καθενος ειναι εκει οπου ο ιδιος μπορει να αντεξει...

[velvetflower2]

Τα συνορα σου ειναι οπου αντεχεις.....

[velvetflower2]

Καθε ταξιδι ειναι γυρισμος....Τα συνορα σου ειναι οπου αντεχεις.....αληθινοι στιχοι, γεματοι πνευματικοτητα...ποσο γλυκο, αληθινο, ταξιδιαρικο κομματι...!

[mazzystar92]

μαγικο

[sotiris27b]

πραγματικο αριστουργημα τα λενε ολα οι στιχοι για μενα ειναι το καλυτερο απο Αλκινοο μαζι με τον προσκυνητη κ τον καθρεφτη

[emiliakatze]

ΥΠΕΡΟΧΟΣ Ο ΑΛΚΙΝΟΟΣ

[ntountoukis]

Σαν κοιτάξεις τον εαυτό σου στον καθρέπτη βλέπεις τα όριά του.Συγκεκριμένα.Αξεπέραστα.Ότ­αν κλείσεις τα μάτια σου όμως...Πέρα από το σκοτάδι,το άπειρο αντικρύζεις...σύννεφα,λειβάδια απέραντα...Αδιαπέραστα βλέμματα και μια εικόνα του εγώ σου ξένη...Όσα φοβάσαι,όσα αγαπάς.Τον παράδεισο,την κόλαση.Όλα είναι εδώ κι εσύ γίνεσαι μια μικρή στιγμούλα μέσα στον ίδιο σου τον εαυτό που καίγεται για να σωθεί...χωρίς ελπίδα και χωρίς λύπη...