Ben bir ablayım. Annelerin dışında bir abla olarak geldim. Kardeşim senelerdir BAV Camiasında. Benim 25 yaşında da oğlum var, ben onun dahi onlarla beraber olmasını hep istemişimdir. Çünkü kardeşimden hiçbir zarar görmedik, her zaman bize destek oldu ne zaman arasak, ne zaman zor durumda kalsak bizim yanımızda bulundu. Bir telefona bakar. Bizimle beraber oturmuyor tabi. Onun da kendine göre bir düzeni bir yaşantısı var. 40 yaşına gelmiş bir insan, ne anneyle ne babayla ne ablayla oturmaz, bu normaldir. Benim oğlum 25 yaşında, yarın öbür gün o da benden ayrılacak. Onun için de bu çocuklara iftira atanlar, onlar hakkında kim ne söylüyorsa kendi sorunları olduklarından söylüyorlardır. Bunları kendi aile düzenleri bozuk olanlar, bu türlü iftiralarda bulunurlar, başka yapabilecekleri hiçbirşey yok .
Link to this comment:
All Comments (0)