Dit is een ontroerend filmpje over één van mijn grasparkietjes; een korte biografie van zijn veel te korte leventje.
Sjakie leed aan een chronische spijsverteringsstoornis waardoor hij geen zaden kon verteren.
De eerste symptomen van zijn ziekte openbaarden zich in 2006.
Sinds 1 februari 2007 at hij pelletvoeding en hierop heeft hij het erg goed gedaan.
Zijn symptomen bleven beperkt tot periodieke aanvallen van koliekpijn en de daarmee gepaard gaande angst maar hiermee viel te leven, hoewel zijn geschreeuw van pijn me elke keer door merg en been ging
Hele nachten heb ik met hem opgetrokken maar dat deed ik met liefde.
Hij heeft ondanks zijn ziekte altijd heel veel plezier in zijn leven gehad; hij danste en zong, jubelde en sprong
Helaas nam zijn ziekte eind juni 2009 een onverwachte wending
Op 28 juni woog hij nog 65 gram maar begon die dag voedsel te weigeren.
Hij at vanaf 29 juni niets meer; alleen nog maar enkele stukjes vogelmuur en Golliwoog.
Hij maakte een hongerige indruk en nam van alles en nog wat in zijn snavel, behalve de voeding die hij nodig had om op gewicht te blijven.
Hij is vanaf 2 juli tot aan zijn dood op 27 juli 2009 behandeld en gedwangvoederd op de Afdeling Vogels en Bijzondere Dieren van de Faculteit Diergeneeskunde in Utrecht.
Op een gegeven moment is besloten om hem te laten inslapen omdat hij alsmaar bleef afvallen.
Ik kon het arme vogeltje niet langer laten lijden Ik heb met bloedend hart afscheid van mijn grote kleine vriend genomen
Ik heb hem ca. 3,5 uur voor zijn dood langdurig geknuffeld en hem laten spelen met een pakje papieren zakdoekjes; zijn favoriete bezigheid.
Ach, het maakte immers toen tóch niets meer uit of hij iets van de plastic verpakking ervan zou binnenkrijgen.
De laatste uren van zijn leven heeft hij het erg naar zijn zin gehad ondanks het feit dat hij de dood al enkele weken met zich meedroeg. Hij was snel moe want hij was zó uitgeput, zo uitgehongerd, zó op
Ook zijn stemmetje was niets meer vergeleken met zijn luide gejubel van vroeger
Toen hij stierf, woog hij nog maar 45 gram . Bij zijn aankomst in de kliniek woog hij nog 55 gram .
Hij heeft altijd al een wisselend gewicht gehad maar was er het best aan toe als hij rond de 63 gram woog.
Omdat we nooit hebben geweten aan welke ziekte Sjakie heeft geleden, is er een zgn. 'cosmetische sectie' op hem verricht. We wachten de resultaten van het onderzoek af
Shiit ik begon gwn te janken :'(
Jelmerize 1 year ago
@Jelmerize
Dat betekent dat je gevoel hebt...
Ook één van Sjaak's artsen kreeg tranen in de ogen tijdens het kijken naar het filmpje.
En ik kan het zelf nog stééds niet bekijken zonder tranen...
Kun je nagaan hoe erg het was om aan dit filmpje te werken toen het diertje nog in de kliniek zat...
SuperSjaakBV 1 year ago
Wat een mooi filmpje zeg!!! kippenvel!!
we hebben ook een tamme parkiet gehad net zo een als van jullie.
groetjes van een grote parkietliefshebster
nandajohan 1 year ago
@nandajohan
Ook jij bedankt voor het compliment!
Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik het beestje mis...
SuperSjaakBV 1 year ago
Dit vond ik een heel mooi filmpje. 'k Was ontroerd op het einde :')
LauraNeyr 1 year ago
@LauraNeyr
Dank je wel...
SuperSjaakBV 1 year ago