A Knife
Στίχοι/Poem by: Νίκος Καββαδίας-Nikos Kavvadias
Μουσική / Music: Θάνος Μικρούτσικος-Thanos Mikroutsikos
Πρώτη εκτέλεση / First Performance: Βασίλης Παπακωνσταντίνου-Vasilis Papakonstantinou
Translation into English by zeena61
I always carry close under my belt
A small steel African knife,
Like one of those that negros used to play with,
And that I bought from an old shop owner in Algiers.
I remember, a if it were now, the old merchant,
Who looked like an old oil painting by Goya,
As he stood next to long swords and tattered uniforms
Saying in a hoarse voice the following words:
"This knife here that you want to buy
has connections with legend and strange stories;
everyone knows that each previous owner
murdered someone close to him.
With it Don Basilio killed his beautiful wife, Donna Julia,
because she was unfaithful.
Count Antonio, one night, the same to his poor brother
with this knife here.
A negro killed his young lover out of jealousy
and some Italian sailor likewise to a Greek boatswain.
From hand to hand it passed into mine.
Many things my eyes have seen, but this one makes me shudder.
Come close and look at it, it has an anchor and a crest,
it's light, here hold it, it's not even a quarter pound,
but I advise you to buy something else."
-- How much? -- Only seven francs. You want it, take it.
A small dagger I keep tight under my belt,
that I made my own on a whim;
and because I hate no one in the world enough to kill,
I fear that some day I may turn it against myself ...
Ένα μαχαίρι
Απάνω μου έχω πάντοτε στη ζώνη μου σφιγμένο
ένα παλιό αφρικάνικο ατσάλινο μαχαίρι
-όπως αυτά που συνηθούν και παίζουν οι αραπάδες-
που από έναν γέρο έμπορο αγόρασα στ' Αλγέρι.
Θυμάμαι, ως τώρα να 'τανε, το γέρο παλαιοπώλη,
όπου έμοιαζε με μια παλιά ελαιγραφία του Γκόγια,
ορθόν πλάι σε μακριά σπαθιά και σε στολές σχισμένες,
να λέει με μια βραχνή φωνή τα παρακάτου λόγια:
«Ετούτο το μαχαίρι, εδώ, που θέλεις ν' αγοράσεις
με ιστορίες αλλόκοτες ο θρύλος το 'χει ζώσει,
κι όλοι το ξέρουν πως αυτοί που κάποια φορά το 'χαν,
καθένας κάποιον άνθρωπο δικό του έχει σκοτώσει.
Ο Δον Μπαζίλιο σκότωσε μ' αυτό τη Δόνα Τζούλια,
την όμορφη γυναίκα του γιατί τον απατούσε.
ο Κόντε Αντόνιο, μια βραδιά, τον δύστυχο αδελφό του
με το μαχαίρι τούτο εδώ κρυφά δολοφονούσε.
Ένας αράπης τη μικρή ερωμένη του από ζήλεια
και κάποιος ναύτης Ιταλός ένα Γραικό λοστρόμο.
Χέρι με χέρι ξέπεσε και στα δικά μου χέρια.
Πολλά έχουν δει τα μάτια μου, μα αυτό μου φέρνει τρόμο.
Σκύψε και δες το, μια άγκυρα κι ένα οικόσημο έχει,
είναι αλαφρύ για πιάσε το δεν πάει ούτε ένα κουάρτο,
μα εγώ θα σε συμβούλευα κάτι άλλο ν' αγοράσεις.»
-Πόσο έχει; - Μόνο φράγκα εφτά. Αφού το θέλεις πάρ΄το.
Ένα στιλέτο έχω μικρό στη ζώνη μου σφιγμένο,
που η ιδιοτροπία μ' έκαμε και το 'καμα δικό μου,
κι αφού κανένα δε μισώ στον κόσμο να σκοτώσω,
φοβάμαι μη καμιά φορά το στρέψω στον εαυτό μου.
hey Zeena the publisher of this video. I'm Algerian and i wanna tell you that you have been very successful in selecting the picture of Algeria and Algerians. I'm very impressed as well of choosing old pictures which belong to the same ("setting") or period of time with the lyrics. the Algerians
sharpzdesign 2 years ago 39
Ήμουν 11 ετών πριν κάμποσα χρόνια. Σε φορτηγάκι 3.500 dwt στον Μπέη με 10 δύναμη. Πλοίαρχος ο πατέρας μου. Με είχε δεμένο στην ψηλή καρέκλα στην γέφυρα για να μη πέσω από το μπότζι και μου διάβαζε ποιήματα του Καββαδία για να μη φοβάμαι. Μου είχε μείνει από τότε αυτό
atsekoutsoube 3 years ago 14