Θυμάσαι;
θυμάσαι που σε γνώρισα για πες μ το θυμάσαι
θυμάσαι πως με έκανες να νιώθω το θυμάσαι
θυμάσαι πως σου μίλαγα για πες μου το θυμάσαι
θυμάσαι πως με ξέχασες σε μια βραδιά θυμάσαι
και ας λες ότι λυπάσαι δεν μου φτάνει άσε άσε
στάματα να με σκέπτεσαι επειδή μόνη κοιμάσαι
αφού μπορείς στο χάλαρο να αυταπατάσαι
έλα το χεις φτάσε στην αχαριστία πάλι φτάσε
θυμάμαι που σε γνώρισα πολύ καλά θυμάμαι
θυμάμαι πως με έκανες να νιώθω το θυμάμαι
θυμάμαι πως μου μίλαγες πολύ καλά θυμάμαι
αλλά νωρίς με ξέχασες και αυτό θα το θυμάσαι
να θυμάσαι όλα αυτά τα βράδια που κοιμάσαι
τώρα που σ άδειο κρεβάτι τις νύχτες μόνη θα σε
τώρα μείνε μόνη σου και πιασε τα γράμματα μου
τα δώρα τα δικά μου
τα άδεια τα πακέτα και τα σημειώματα μου
θέλω να τα κοιτάς να τα ακουμπάς
να κλείνεις τα μάτια να νιώθεις πως με φιλάς
όσα ήταν για μας θα μείνουν σε χαρτί φωτογραφίας δίχως φλας
για να σου θυμίζουν πως ποτέ δεν νοιάστηκες για μας
είναι αλήθεια χάρηκα που έψαξες για μένα
να δεις που δήθεν χάθηκα αν νοιάζομαι για σένα
να μου πεις για μια φορά λόγια καθιερωμένα
λόγια που αργοπεθαίνουν μισοτελειωμένα
θες ακόμη εμένα μα εγώ δεν θέλω κανένα
μόνος μου θα κάτσω στίχους να γράψω
τον εαυτό μου θα ψάξω και θα τον βρω και θα τον φέρω πίσω εδώ
να μαζέψω το ραγισμένο μου εγώ
να πας στο καλό καλά να περνάς και να μην σε ξαναδώ...
Link to this comment:
All Comments (0)