บังสุกุล" หมายถึง ผ้าที่พระภิกษุชักจากศพ ผ้าที่ทอดไว้หน้าศพ หรือผ้าที่วางไว้บนสายสิญจน์หรือภูษาโยงจากศพ กิริยาที่พระชักผ้าดังกล่าวเรียกว่า "ชักผ้าบังสุกุล" แต่ปฐมเหตุจริง ๆ แล้วเป็นผ้าที่เขาห่อศพหรือผ้าที่ชาวบ้านทิ้งไว้ตามป่าช้า กองขยะ หรือที่ใดที่หนึ่งให้เปรอะเปื้อนด้วยฝุ่นแล้วภิกษุนำมาทำเป็นจีวร เรียกเต็ม ๆ ว่า "บังสุกุลจีวร" (บังสุกุล มาจาก ปังสุ แปลว่า ฝุ่น กุล แปลว่า เปื้อน รวมความว่า ผ้าเปื้อนฝุ่น)
Link to this comment:
All Comments (0)