er is iemand
die worstelt in de diepte
een schermutseling
kloppend van het zweet
en dan
een maskerade
een soort gong
bandeloos
er zijn woorden die daar zweven
of nee
flarden
aan takken
die daarboven...
steeds nog wiegend in de wind
ik vermoed dat er een cirkel is
hij moet wel groot zijn
hij moet wel
onmetelijk zijn
maar steeds kleiner
en dwars eroverheen
bomen, bergen, struiken
het tuinhuis van de buren
sleep ik ongenoegzaam mee
een mozes die de rode zee...
hang ik zwijgend in het licht
een herfstblad in de wind
armen zwiepten
onze vingertoppen schaafden nauwelijks langs elkaar
en dwarrelde en viel ik
naar de bodem van het meer
Link to this comment:
All Comments (0)