دو مطلب در غدير هست: يكى تعيين اميرالمؤمنين علىبنابىطالب عليهالصّلاةوالسّلام است و ديگرى آن معيارهايى است كه نبى اكرم صلّىاللَّهعليهوالهوسلّم در بيان علت و فلسفهى تعيين اميرالمؤمنين در خطبهى غدير بيان مىفرمايد. اين حركت بزرگ و تاريخساز، يعنى نصب اميرالمؤمنين عليهالصّلاةوالسّلام متكى به ملاكهايى است و اين كار، مفهومى دارد. اگرچه ولايت يك امر سياسى است، اما همهى مضمون ولايت در سياست خلاصه نمىشود. اين ولايت، پرتوى از ولايت ذات مقدّس پروردگار است. اين ولايت، ناشى از حضور ولايت الهى در وجود اميرالمؤمنين است، همچنانكه در وجود پيامبر مكرّم اسلام بود. اين ولايت، فرعى از آن اصل و ميوهاى از آن ريشه است. لذا از آن به «ولايت» تعبير شده است. ولايت در حقيقت به معناى پيوند، ارتباط و اتصال است. آن كسى كه منصوب به اين مقام است، برخلاف حكام و فرمانروايان عالم، فقط يك فرمانروا يا يك سلطان و يك حاكم نيست بلكه يك ولى است، به مردم نزديك است، به آنها پيوسته است و مورد اتكاى دل و جان مردم است. اين معنا در اميرالمؤمنين و در ائمهى معصومين عليهمالسّلام وجود دارد.
daste shoma dard nakonad, khoda enshallah be shoma ajr bedahad .
delnavaz88 3 months ago