جمعيت آل ياسين

"مصاحبه خانم یلدا نورشاهی سخنگوی خارج از کشور جمعيت آل ياسين با راديو و تلويزيون صدای آمريکا در تاريخ 30 دی 1387 - پخش خبر دستگیری مجدد آقای پیمان فتاحی (استاد ايليا ميم رام الله) و ۵ نفر از اعضای جمعیت آل یاسین (خانم نازی حسامی، يکي از سردبيرهای نشريه توقيف شده هنرهای زيستن و مدير شرکت انتشاراتی ياهو، آقايان مرتضی رسوليان، سعيد صورتی، حميد صورتی و فرهاد مرادی)، در گفتگوی کوتاه برنامه تفسیر خبر صدای آمريکا با سخنگوی جمعیت آل یاسین در خارج از کشور
(استاد ايليا، استاد اليا، استاد ايليا «م»، ايليا. م. ، دايره مذاهب، اداره برخورد با اديان، نقض حقوق بشر، شکنجه، زندان 209 اوين، ...)
Mosahebe M.s Yalda Noorshahi sokhangooye kharej az keshvar Jamiat Aal-Yaasin (Elyasin NGO) ba VOA (sedaye amrica) {dastgiri mojadad Mr. Peyman Fatahi (Ostad Elya M. R.) va 5 nafar az azaye jamiate Aale-Yaasin }
( Master ILIYA, Peiman Fattahi, ostad ilya, ostad elya, peyman fattahi, jamiat Ale yassin, ale yaassin, dayereye mazaheb, edareye barkhord ba adyan, naghze hoghooghe bashar, shekanje, zendan 209 evin, )

Category:

People & Blogs

Tags:

• 22

[pashashahab1]

نچه دین، به مثابه سپهر متمایزی از زندگی، را متکثر ساخت، کشف دیگر پدیده هایی بود که به نظر استعمارگران غربی در این مقوله می گنجید. به بیان ساده تر، جهانی شدن ایده دین نتیجه “فرافکنی استعمارگرایانه اروپایی” بود. برخی ادیان مثل آیین بودایی و آیین هندو این مفهوم را پذیرفتند و خود را مطابق با آن بازسازی کردند

[pashashahab1]

گرچه جهانی شدن واژه ای جدید است، به فرآیندی با قدمتی به درازای چند قرن اشاره دارد. بر همین قیاس، دین، به مثابه واژه ای کهن در بسیاری از زبان ها، در عصر جهانی شدن معانی جدیدی یافته است. به طور کلی، مناقشه بر سر جهانی شدن و دین حاکی از چگونگی ارتباط این دو است(13) . هم صور نهادین مدرن و هم برداشت های مدرن از دین، “پیامدهای” جهانی شدن هستند. “دین مدرن”، بمثابه سپهری متمایز که در “ادیان متکثر و متمایز” بازتاب یافته، “سازه اجتماعی “ نسبتاً جدیدی است که بر اثر فرآیند گسترش جهانی استعمار

[pashashahab1]

ر مقام نتیجه گیری، نگارنده با پیتر بایر موافق است که مباحثات مربوط به تعریف صحیح دین را نمی توان از بستر تاریخی آنها جدا کرد، بستری که در عصر حاضرعرصه ظهور و بروز جهانی دین بمثابه “قلمرو نهادین متمایزی” است. درواقع، این مباحثات بازتاب همین تحولند چه که نظام اجتماعی دین الگویی مضمر درهمان بستری می آفریند که اکثر دانش پژوهان در آن مطالعات خود را به انجام می رسانند. دین و جهانی شدن هر دو “مقوله هایی مورد مجادله” اند به این معنا که نه فقط در فهم بهتر جهان

[pashashahab1]

حتی جامعه شناسی برجسته همچون پیتربرگر نیز در چنین تله ای افتاده و تلاش کرده این مفهوم مسیحی-غربی را به طرز ناموجهی به آیین بهایی تعمیم دهد(11) . آنچه بر ظرافت و حساسیت تعریف جنبش های دینی نوین/ادیان جدید می افزاید این است که بسیاری از این جنبش ها می کوشند تا از دین درمعنای سنتی اش فاصله بگیرند. می توان به برهما کوماری ها (Brahma Kumaris) و آناندامارگا (Ananda Marga) اشاره کرد که ترجیح می دهند جنبشی معنوی یا نوعی سبک زندگی تلقی شوند نه دین. حتی شاهدان یهوه (Jehovah’s Witnesses)

[pashashahab1]

از این رو، انواع کاملاً یکسانی از فرقه، کلیسا، جنبش دینی نوین، و دین را به شیوه های مختلفی تعریف می کنند. همه چیز بستگی دارد به تصمیم دانش پژوهان در این خصوص که به چه ابعادی بپردازند و کدام جنبه ها را نادیده انگارند. برای مثال، مناقشه بر سر جنبش دینی نوین یا فرقه شمردن آیین مورمون (Mormonism) با تمرکز بر جنبه های مختلف این گروه دینی ارتباط دارد(10) . یکی از نارسایی های جدی بسیاری از تعاریف، تمرکز تنگ نظرانه آنها بر بافتار مسیحی-غربی است که گویی کل گستره احتمالات مفهومی را در بر می گیرد.

[pashashahab1]

اکثر جوامع مسلمان این آیین را بدعتی مستحق مجازات می شمارند. همین امر نشان می دهد که مساله تعریف، فعالیتی صرفاً دانش پژوهانه نیست چه که تاثیر مستقیمی بر زندگی روزمره مردم و حقوق مدنی آنها دارد(8) . بنا براین، جامعه شناسان دین باید مراقب باشند تعاریف “ارزشگذارانه” از یک دین را در لباس مبدل “تعاریف توصیفی” پنهان نسازند؛ در غیر این صورت، در معرض این خطر قرار دارند که ادیانی را که تصدیق می کنند اصیل و آنهایی را که انکار می کنند جعلی شمارند(9) .

موضوع دیگری که به گوناگونی تعاریف دامن می زند

[pashashahab1]

از این روست که گروهی از مسیحیان ممکن است هیچ مشکل حادی با شکارچیانِ سر پولینزیاییِ غیر مسیحی که “به دنیای دیگری تعلق دارند”، نداشته باشند، در حالی که همین گروه کلیسای اتحاد (Unification Church) را بمثابه دینی “اصیل” قبول ندارد چه که کلیسای اتحاد مدعی ارایه یگانه تفسیر صحیح از کتاب مقدس است، و بنابراین، پایه و اساس مسیحیت را به مخاطره می اندازد(5) . ریدر به نکته مشابهی درباره نگرش دانشگاهیان ژاپنی اشاره می کند که مسیحیت را دینی “رسمی” می دانند در حالی که ادیان ژاپنی جدید را “

[pashashahab1]

بنابراین، برای مطالعه هر گروه خاصی باید به ویژگی های خاص آن گروه درباب هر مسئله ای توجه کرد(2) . همچنین باید میان تعاریف “ گزارشی“ و “قراردادی” تمایز گذاشت. دسته اول گزاره های “کم وبیش صحیحی” اند درباره معنایی که مردم از مفهومی خاص مراد می کنند ولی دسته دوم ابزارهای روش شناختی “کم وبیش مفیدی” هستند که توسط جامعه شناسان به کار می روندگرچه مرزهای مفهومی برای کارکرد بسامان هر جامعه ای “ضروری” اند، به شیوه ای کم و بیش ” دلبخواهی” توسط صاحبان قدرت ترسیم می شوند. باید دریابیم که تعاریف

[pashashahab1]

مفاهیم جامعه شناختی نظیر فرقه ( (sect، کلیسا (church)، جنبش دینی نوین (new religious movement) و دین جهانی (world religion) “ابزارهایی اکتشافی” برای مطالعه گروه های دینی هستند. باید به خاطر داشت که این ها” نمونه هایی آرمانی “اند که به مثابه ابزارهایی تحلیلی برای مقایسه پدیده ای واحد با دیگر پدیده ها یا با خود در گذر زمان به کار می روند. گرچه واقعیت فی نفسه “محتوای نمونه آرمانی را تعیین نمی کند، ممکن است بدان اشارت دهد”. هر چند دانشمندان علوم اجتماعی قرار نیست در باب صدق یا کذب یک نمونه 

[pashashahab1]

این همه ناسزا گفتن به کسانی که ما دقیقا نمیشناسیمشون و نمیدونیم که به چه میزان دارن راست میگن کار درستی به نظر نمییاد، هر کسی ممکن ادیان الهی رو از زاویه ای نگاه بکنه که دیگری اونطور نبینه ، این دیگه ناسزا نداره، فکر میکنم شما هدفمند و با برنامه دارید اینکار رومیکنید، و قصدتتون اینه که در نگاه انسانها خلل ایجاد کنید ، فکر کنید، به انسانها ایمان بدهید به جای اینکه تردید و دودلی را برای اونها به ارمغان بیارید