Ραψωδός Φιλόλογος ft. X-Plicit - Ακόμα
Ρεφρέν
Κρατάω ακόμα, μία στον ουρανό και μια στο χώμα
Άλλες μέρες βλέπω ασπρόμαυρες άλλες με χρώμα
Ακόμα, δε βλέπω όνειρα είμαι σε κόμα
Ούτε ζωντανός ούτε νεκρός έμψυχο πτώμα
Κρατάω ακόμα, μία στον ουρανό μια στο χώμα
Άλλες μέρες βλέπω ασπρόμαυρες άλλες με χρώμα
Ακόμα, φλεγόμενα έχω στόμα το χειμώνα
Κι είμαι για τα μολυβένια λόγια γόμα, ακόμα
Ραψωδός Φιλόλογος
Δεν καταστάλαξα ακόμα για το τι φταίει, τι καίει
Κάθε πνεύμονα όταν αυτός είσπνέει
Στη χώρα με δις χρέη
Γέρασαν νωρίς νέοι
Πάγωσαν αισθήματα και καρδιές σαν τον Disney
Βραδιές γίνανε βάρδιες κάπως δυσνόητες
Λέξεις καινούργιες ΔΝΤ, spreads και τρόικες
Σύρραξη, όπως παλιά, τετρακόσια χρόνια σκλαβιά
Τώρα μόνο σαράντα μέχρι τη σύνταξη
Μοδάτες, τρέντι, αλυσίδες που δημιουργούν ανάγκες
Τις ονομάζουν πιστοτικές κάρτες
Στη γειτονιά μου οι άνθρωποι ψάχνουνε τα σκουπίδια, σαν τις γάτες
Μα ακόμα κι αυτές είναι πιο χωρτάτες
Γεμάτα βιογραφικά μα άδειες τσέπες και κοιλιές
Με ματιές απελπισμένα σιοπιλές, κοφτές μιλιές
Αυξάνονται οι ανάγκες λιγοστεύουν οι δουλείες
Κάποιοι πλέκουνε κορμιά κάποιοι θυλιές
Ακόμα, μία στον ουρανό μία στο χώμα
Ακόμα, στριφογυρίζω άυπνος στο στρόμα
Ακόμα, δεν ξέρω αν πεθαίνω ή αν ζω
Μα, δεν πρόκειται να κλείσω το στόμα, όχι ακόμα
Ρεφρέν
Κρατάω ακόμα, μία στον ουρανό και μια στο χώμα
Άλλες μέρες βλέπω ασπρόμαυρες άλλες με χρώμα
Ακόμα, δε βλέπω όνειρα είμαι σε κόμα
Ούτε ζωντανός ούτε νεκρός έμψυχο πτώμα
Κρατάω ακόμα, μία στον ουρανό μια στο χώμα
Άλλες μέρες βλέπω ασπρόμαυρες άλλες με χρώμα
Ακόμα, φλεγόμενα έχω στόμα το χειμώνα
Κι είμαι για τα μολυβένια λόγια γόμα, ακόμα
X-Plicit
Ακόμα κρύβομαι και στους φίλους μου δεν ανοίγομαι
Κοίταμε, κοίτα τι έγινε και πως γίναμε
Όλοι τους ρίχνουνε στάχτη με κάθε πόρνη τους
Τα μάτια μας γίναν καθρεύτης στην οθόνη τους
Είμαστ' ακόμα πιόνια, σε άσπρο-μαύρο χρώμα
Κλεισμένοι μες στα σπίτια μας περνάμε το Χειμώνα
Δεν μιλάμε μόνο κοιτάμε ο ένας τον άλλον
Φοβάμαι και αύριο βράδυ πάλι μόνος θα 'μαι
Θυμάμαι την kouneva θέλω να τη θυμάμαι
Γιατί, μπροστά της είμαστε κουκίδες μες στο χάρτη
Ξέρεις κάτι, είμαστε ψάρια μες στο καλάθι
Κι αυτοί επάνω στο κεφάλι του Χριστού αγκάθι
Θυμάσαι, κι αύριο μαριονέτα πάλι θα 'σαι
Όταν δουλεύεις, όταν αγαπάς κι όταν κοιμάσαι
Ακόμα, κρατάω το ίδιο οχυρό ακόμα
Τα πόστα με νύχια και δόντια, αίμαι και σώμα
Ακόμα, εδώ λοιπόν στενά των μουσικών Θερμοπυλών
Στρατόπεδο συγκέντρωσης των Αθηνών
Είμαστε κλόνοι, ναι, κοίτα έξω νυχτώνει
Σήμερα φώτα και φλας, αύριο μόνοι
ta spaei..
xalkidikiteam 11 months ago