Koreańskie niewolnice seksualne

Opis pochodzi z alterkino.org

Chociaż od zakończenia II wojny światowej minęło ponad 60 lat, niektóre bolesne kwestie z nią związane nadal pozostają niewyjaśnione.

Rząd japoński do dziś nie przeprosił koreańskich kobiet, eufemistycznie zwanych „kobietami do towarzystwa" (ang. comfort women), które pod okupacją japońską były wykorzystywane seksualnie przez japońskich oficerów. Młode dziewczyny już od 12-go roku życia porywano i siłą umieszczano w domach publicznych, gdzie żyły w okrutnych warunkach zmuszane do prostytucji. Szacuje się, że los ten dotknął ponad 200 tysięcy dziewcząt i kobiet koreańskich, które przymuszano do uprawiania seksu z kilkudziesięcioma mężczyznami dziennie. Te, które przeżyły, nadal czekają na oficjalne przeprosiny i należne im odszkodowania.

W trakcie wieloletniej okupacji Korei prowadzonej przez wojska japońskie około 200 000 Koreanek było wykorzystywanych w charakterze seksualnych niewolnic w obozach japońskich. Film opowiada o kilku kobietach, które przeżyły tam gehennę, a po latach domagają się oficjalnych przeprosin i zadośćuczynienia. Wstrząsający dokument opowiadający o „seksualnym niewolnictwie", będącym nieodłączną częścią wszelkich konfliktów zbrojnych.

Category:

Education

Tags:

• Koreańskie
• niewolnice
• seksualne
• niewolnik
• konflikt
• dom
• publiczny
• burdel
• porwanie
• zbrojny
• ofiara
• ofiary
• przemoc
• niewolnictwo
• obóz
• okupacja
• film
• prostytutki
• prostytutka
• dokumentalny
• dokument
• Azja
• Japonia
• polski
• gwałt
• gwałty
• altekino
• lektor
• napisy
• pl
• seks
• sex
• kobieta
• kobiety
• wykorzystywanie
• Korea
• wojna
• II
• zbrodnie
• wojenne
• światowa
• prawa
• człowieka

[MastaArtista]

Film mocny, naprawdę polecam dla tych, którzy chcą poznać prawdę. Niestety, lektor zawodzi w wielu miejscach, ale można się domyśleć pewnych tłumaczeń

[CZARNULA75]

współczuje tym kobietą to co one musiały przeżyć ja przeszłam jedną masakrę i to zostanie do końca życia jako mój koszmar !!! i one też koszmar przeżyły !!! bardzo smutny film ,ale prawdziwy :(