Komið, allir Caprisveinar.
Komið. Sláið um mig hring,
meðan ég mitt kveðjukvæði
um Katarínu litlu syng.
Látið hlæja og gráta af gleði
gítara og mandólín.
Katarína, Katarína,
Katarína er stúlkan mín.
Í fiskikofa á klettaeynni
Katarína litla býr.
Sírenur á sundi bláu
syngja um okkar ævintýr.
Á vígða skál í skuggum trjánna
skenkti hún mér sitt Caprivín.
Katarína, Katarína
Katarína stúlkan mín.
Með kórónu úr Capriblómum
krýndi hún mig hinn fyrsta dag.
Af hæsta tindi hamingjunnar
horfðum við um sólarlag.
Þar dönsuð um við tarantella
Og teyguð um lífsins guðavín.
Katarína, Katarína
Katarína stúlkan mín.
En nú verð ég að kveðja Capri
og Katarínu litlu í dag.
Horfa mun ég út til eyjar
einn um næsta sólarlag.
Grátið með mér, gullnu strengir,
gítarar og mandólín.
Ó, Katarína, Katarína,
Katarína, stúlkan mín.
Lag og texti: Jón Jónsson frá Hvanná / Davíð Stefánsson frá Fagraskógi
Enginn var eins og Haukur, glæsilegur og kurteis. Gaman að hlusta á hann.
telpukona 2 years ago 7
fyrir Pabba
TheSvanhvit 1 year ago