Thawipob (1994) 001

ตอนที่ 1 เพิ่งมาค่ะ อันแรกยาวเกินเลยต้องแปลงไฟล์ใหม่เลยมาช้าไป 2 ตอนเอง

Category:

Entertainment

Tags:

• ทวิภพ
• tawipob
• thai
• lakorn

[kibooo31]

เวอชั่นนี้สุดอด เวอชั่นใหม่ของแพนเค้ก ห่วย เพี้ยนไปหมด

[kootkit]

ได้ยินเสียงพี่ตั้ว เรียกแล้วอยากจะลอยไปตามลม ^ ^

[Uma432]

ไม่เห็นน่าสงสารคนนักเขียนบทเลย น่าภูมิใจแทนด้วยซ้ำ ที่มีคนยังให้ความสนใจกับผลงานข­องเค้าอยู่ตลอด การแสดงออกมาเป็นละคร มันก็ต้องปรับปลี่ยนไปตามยุคตาม­สมัยอยู่แล้ว จาให้นักแสดงตัวประกอบมาร้องเพล­ง Broken Hearted Woman เหมือนเวอรชั่นนี้นะเหรออ 555+ เชยสุดๆ กลับไปคิดใหม่นะค่ะ คุณ ninjaneung และ คุณ kasemsril ว่ามีอคติกับนักแสดงหรือป่าวว หรือ เนื้อหาจิงๆกันแน่ ..

[ninjaneung]

เราอาจเป็นคนยุคใหม่อ่ะ ดูเวอร์ชั่นนี้น่าเบื่ออ่ะ มันอืด ไม่ทันใจเลย ขอกลับไปดูเวอร์ชั่นใหม่ดีกว่าอ­่ะ

[kasemsri1]

รู้สึก สงสารแทนนักเขียน ในละคร version 2554 ที่ทำออกมาได้ห่วยแตก จริงๆ

[piak11]

I hope someone can tell me where I can buy the Tawee Pope book in english. I am hoping there is one translated into english for purchase. After watching both the old and new Tawee Pope, I am very interested in actually reading this book. Hope someone can tell me.  Thanks a bunch in advance to Tawee Pope fans!

[nuteOT]

I’ve never been one you’d call “Bah Dara”, but this is the 2nd time I watched this lakorn within one month (after finishing the 2011 version) because I already missed the actors’ performances which made this lakorn touching and memorable and also one of my all-time favorites. Its quality upheld itself against time. I sorely miss quality actor like Khun Tua (sniff…sniff…) My eternal gratitude for uploading this rare gem of Thai lakorns. Thank you from across the ocean.

[nuteOT]

I love that Khun Tua was always “becoming the character”, not the other way around. He acted with his whole being, not just verbal language (mouthing dialogue) but tone of voice, eye & facial expressions, body language, and mannerism. He’d that ability to make the character came to life. And his own personal charms were just an added value to the character.

[nuteOT]

Kudos to the great script-writer, visionary director, and a group of perfectly casted actors. Because a lakorn will only be as good as the perfect blending and fine tuning of the main ingredients. The most noticeable performance belongs to Khun Tua. He’d proved himself to be an actor without equals. It’s much harder to deliver delicate or subtle emotions e.g., shyness, embarrassment, longings and such to be able to feel by an audience without over-acting—doing it just right and very natural.