Serce do myślenia

Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny (Łk 2,41-51)

"A Matka Jego chowała wiernie te wspomnienia w swym sercu". Tym krótkim zdaniem św. Łukasz kończy opowieść o dwunastoletnim Jezusie, który zamiast grzecznie wracać z całą rodziną z Jerozolimy, pozostał w świątyni i prowadził zadziwiające wszystkich rozmowy. Dlaczego w sercu?

Serce kojarzy nam się przede wszystkim z uczuciami, z emocjami, a więc z czymś niestałym, przemijającym. W języku biblijnym serce ma szersze znaczenie. Oznacza wnętrze człowieka. Jest ośrodkiem myśli. W nim kryją się wspomnienia, zamiary, decyzje. "Bóg dał człowiekowi serce do myślenia" - wyjaśnia Słownik Teologii Biblijnej.

Dość często można spotkać ludzi, którzy całą swoją religijność, całą wiarę budują na uczuciach. Ich stosunek do Boga pełen jest emocji, wzlotów i upadków, zachwytów i rozczarowań. Gdy wszystko ich zgodnie z ich oczekiwaniami, wpadają w euforię - Bóg jest dla nich najważniejszy. Gdy pojawiają się jakieś trudności i problemy, odwracają się od Boga, obwiniając Go o wszelkie zło świata.

Maryja nie budowała swojej wiary tylko na uczuciach. Wiara była dla Niej również dziełem intelektu, rozumu, myśli. To nie znaczy, że rozumiała wszystko, co Ją spotyka. Niektórzy bibliści zwracają uwagę, że to jedno krótkie zdanie św. Łukasza pokazuje, jak chrześcijanin powinien podchodzić do wydarzeń, których w swym życiu nie pojmuje. Nie buntować się i kategorycznym tonem domagać się od Boga wyjaśnień. Zachować w pamięci, poddać refleksji, aż do chwili, gdy Bóg da zrozumienie.

Koreański biskup Vincent Ri Pyung-ho nazwał serce Maryi "Biblioteką słowa Bożego". To piękne określenie. Ale i zobowiązujące. Bo "biblioteką słowa Bożego" powinno być serce każdego chrześcijanina. Żeby miało o czym myśleć.

Category:

People & Blogs

Tags:

• stukam blog Kościół