منم سرگشته حیرانت ای دوست ... کنم یک باره جان قربانت ای دوست
خلیل آسا به شوق وصل کویت ..... دهم سر بر سر پیمانت ای دوست
دلی دارم در آتش خانه کرده .... میان شعله ها کـاشانه کرده
دلی دارم که از شوق وصالت .... وجودم را ز غم ویرانه کرده (2)
من آن آوارهی بشکسته حالم ... ز هجرانت بتا رو بر زوالم
منم آن مرغ سرگردان و تنها .... پریشان گشته شد یکباره حـالم
سحر سر بر سرسجاده کردم ... دعـایي بهر آن دلـداده کردم
زحسرت ساغر چشمانم ای دوست ... لبالب یکسره از باده کردم
دلا تــا کی اسیر یاد یاری ... ز هجر یار تا کي داغـداری
بگو تاکی ز شوق روی لیلی ... چو مجنون پریشان روزگـاری
پریشانم پریشان روزگارم ... من آن سرگشته هجر نگارم
کنون عمریست بـا امید وصلت... درون سینه آسایش ندارم
ز هجرت روز و شب فریـــاد دارم ... ز بیدادت دلی ناشاد دارم
درون کوهسار سینه خود ... هزاران کشته چون فرهاد دارم
چرا ای نازنینم بی وفایی ... دما دم با دل من در جفــایی
چرا آشفته کردی روزگـارم ... عزیزم دارد این دل هم خدایی (2)
آواز: حسین کشتکار
Link to this comment:
All Comments (0)