Catechisatie, ja gezellig! (column) www.abdulwadud.nl

(complete tekst van de column)

Catechisatie. Tot mijn zeventiende ga ik verplicht naar godsdienstonderwijs in de nauwe bijruimte van een kerkgebouw. Welk een gruwel! Tien ketende kinderen en een Nederlands-Hervormde dominee die hel en verdoemenis preekt: dominee Huizing, een kruising tussen Zwingli en Calvijn. Zijn exegeses van n'importe welk bijbelboek dan ook geven geen ruimte voor eigen inbreng. Zijn stem doet pijn aan onze oren: raspend, bij wijle krassend als een oude kraai op een vogelverschrikker maakt het striemen op onze zielen. Vrij zijn van Huizings schriftverklaring is hèt cadeau op mijn zeventiende verjaardag.

Murw gebeukt door deze Nederlands-Hervormde exegesel laat ik religie voor wat het is, voor mij, op dat moment: een controle instrument dat de geest vernauwt. Niet iets om bij te willen horen. In de jaren tachtig geeft het aksiewereldje invulling aan mijn leven: demonstraties tegen de neutronenbom, kruisraketten en zelfs de paus. Ik woon op het Vredes Aktie Kamp te Woensdrecht. Ik bouw barricades in Beieren, Duitsland, om de komst van een opwerkingscentrale voor nucleair afval tegen te houden. Samen met collega-aksievoerders barricadeer ik een militair terrein in België. Geestverruimend? Nee. Of het moet de hasj zijn geweest, verwerkt in cake en sigaretten en in ruime mate voorhanden.

Midden jaren negentig verlies ik mijn grip op het dagelijks leven en vertrek ik voor tien weken naar Senegal onder het motto verandering van plaats doet leven. Bij terugkomst in Nederland is islam meer dan een souvenir uit West-Afrika. Ik voel dat het mij grip kan geven op het leven. En dat doet het. Vóór mijn geloofsgetuigenis had ik mashAllah het gebed (de salaat) al onder de knie. Ná mijn bekering stort ik mij op een soera die mij bij de eerste lezing van de koran (of althans, een Nederlandse uitleg ervan) is opgevallen: soera Ar-Rahmaan. Dat koranhoofdstuk over de onderwerping van de natuur aan Allah, Heilig en Verheven. Ik wil deze soera consumeren, àbsorberen. Maar dan

Ben ik eindelijk zèlf op zoek naar exegese, vind ik het niet! Die zogenaamde Nederlandse koranvertalingen zijn niet genoeg voor mij. Ik wil diep ingaan op elk teken van Allah in deze soera. Tuurlijk, onze oemma heeft tafsir te over. Echter, tafsir is vaak niet of slecht toegankelijk door barrières als taal en cultuur.

Maar niet getreurd, de natuur is er ook nog. SoebhaanAllah! Zon herfst als nu waarin bladeren uit het Bronboek zich ter aarde hebben geworpen als tekenen van Allah. Ondubbelzinnige niet te ontkennen tekenen van Zijn heerschappij. Daar kan geen film van Ayaan Hirsi Wilders of Geert Ali tegenop.

Alle lof aan Allah, de Heer der werelden

Category:

People & Blogs

Tags:

• catechesatie
• exegese
• tafsir
• column
• columnist
• moslimcolumnist
• radiocolumn