Bażynowe Skały w Karkonoszach

Wycieczka na Bażynowe Skały w Karkonoszach
Bażynowe Skały w Karkonoszach skansenem skalnym, który został ukształtowany w wyniku waryscyjskich ruchów górotwórczych sprzed około 300 mln lat, po których nastąpił okres erozji i denudacji, doprowadzający do zniszczenia skalnej okrywy i odsłonięcia głębinowych granitów. Masyw Karkonoszy został ponownie wydźwignięty w okresie trzeciorzędowej orogenezie alpejskiej, ale jego poszczególne fragmenty podniosły się nierównomiernie, podzielone uskokami i spękaniami, częściowo wypełnionymi skałami wylewnymi
W wyniku erozji i denudacji Karkonosze uzyskały charakterystyczny wygląd szerokiego grzbietu o cechach równi szczytowej, z którego wyrastają twardzielowe kopuły poszczególnych szczytów
Możemy to zaobserwować na Hutniczym Grzbiecie w Karkonoszach Bażynowych Skałach
Po ustaniu ruchów górotwórczych nastąpił okres intensywnej erozji, szczególnie nasilony podczas zlodowaceń i po ustąpieniu lądolodu. Wówczas to powstały najbardziej atrakcyjne elementy rzeźby, nadające niektórym fragmentom Karkonoszy, jako jedynemu pasmu sudeckiemu, znamiona gór wysokich typu alpejskiego. Najbardziej widocznymi śladami tego okresu są kotły polodowcowe opadające skalistymi ścianami, u których podnóża leżą stożki usypowe i napływowe, a niżej moreny denne, czołowe i brzeżne, stawy i jeziorka polodowcowe, torfowiska wysokie i średnie. Wietrzenie i wysokogórski niemal polarny klimat doprowadziły do powstawania tak charakterystycznych wieńców gruzowych, kopców darniowych ( thufurów ), gruntów strukturalnych, gołoborzy, rynien gruzowych, a przede wszystkim niezliczonych pięknie ukształtowanych skałek, którymi Karkonosze są wręcz usiane i które stanowią o ich atrakcyjności turystycznej
Na ich powierzchniach można dostrzec dobrze wykształcone kociołki wietrzeniowe, a w łożyskach rzek i potoków - marmity, czyli garnki polodowcowe ( kociołki erozyjne ). Są to lejkowate zagłębienia w skałach tworzących koryto rzeczne o średnicach od kilkunastu centymetrów do kilku metrów i głębokościach dochodzących niekiedy do kilku metrów. Powstały głównie w okresie polodowcowym, gdy intensywnie spływające wody wprawiały w ruch wirowy kamienie, a nawet wielkie głazy w skalnych zagłębieniach. Kamienie te, obracając się, żłobiły studzienki. Nieodłącznym elementem karkonoskiego pejzażu są malownicze formy skalne zwane tu skałkami, które z racji fantastycznych kształtów
i legend z nimi związanych przybierają osobliwe nazwy: Wisząca, Lew , Rudnica ,Maszkara, Dromader ,Pałacyk.
Skałki są ostańcami denudacyjnymi powstałymi przez usunięcie zwietrzeliny granitowej. Większość skałek wyraża zatem rozmiary denudacji masywu granitowego w młodszych okresach ery kenozoicznej. Ich powstanie i rozwój wiążą się ściśle ze strukturą granitu, jego tektoniką i składem mineralnym, determinującymi głębokie, podpowierzchniowe i selektywne wietrzenie. Kwadratowy cios granitu nadaje im charakterystyczny pokrój prostopadłościanów, a wietrzenie podpowierzchniowe - obłe najczęściej kształty bloków skalnych.
Niestety Bażynowe Skały są zamknięte w tym roku dla turystów .Odcinek zielonego szlaku od drogi na Petrowkę został czasowo zamknięty przez Karkonoski Park Narodowy. Myślę ,że powodem jest spróchniały i nie konserwowany od lat odcinek od czarnego szlaku do Maszkary Ścieżki Nad Reglami.
Granitoidy masywu karkonoskiego

Masyw karkonoski, obejmujący główne pasmo Karkonoszy, Kotlinę Jeleniogórską oraz część Gór Izerskich, ciągnie się równoleżnikowo na długości około 70 km przy szerokości 8-22 km. Zbudowany jest z kilku rodzajów granitów i granodiorytów o strukturach porfirowatych bądź równoziarnistych, grubo- lub drobnoziarnistych. Mają one przeważnie barwy różowe lub czerwone, rzadziej szare. Najpospolitszą odmianą jest granit biotytowy, porfirowaty z dużymi, różowymi skaleniami tkwiącymi w szarej, średnioziarnistej masie. Granity karkonoskie są cennym materiałem dekoracyjnym, niestety o ograniczonej możliwości eksploatacji, wynikającej z istnienia Karkonoskiego Parku Narodowego i Obszaru Chronionego Krajobrazu Karkonosze - Góry Izerskie.
Propozycja trasy zamiennej
Idąc szlakiem czarnym z Jagniątkowa dochodzimy do skrzyżowania z Drugą Drogą Nawracalną ,gdzie znajduje się charakterystyczny schron. Skręcamy w lewo przechodząc przez potok Sopot i wchodzimy na Akademicką Ścieżkę , która prowadzi do Chatki AKT. Po przejściu około dwustu metrów zaskakuje nas pierwsza atrakcja szum podziemnego potoku, który wypływa 50 m poniżej ścieżki.
Szlak pnie się lekko pod górę skręcamy lekko w lewo i oczom naszym ukazuje jedna z piękniejszych skał Hutniczego Grzbietu Dromader. Na zachodniej stronie Dromadera możemy obejrzeć unikalną kapliczkę poświęconą zmarłym członkom Towarzystwa Bażynowego.

Category:

Travel & Events

Tags:

• Karkonosze