"Un homme qui dort", 1974, Georges Perec y Bernard Queysanne. Sec.anciano
Loading...
Loading...
852
views
Loading...
8:06
"Un homme qui dort", 1974, Georges Perec y Bernard Queysanne. Inicioby CinemaDriveIn20102,018 views- 0:51
Le départ, Jerzy Skolimowski, 1967. Sec. Finalby CinemaDriveIn2010527 views
- 3:49
curious blue / yellowby MsLipsticklover21,838 views
- 0:43
Un homme qui dort/The Man Who Sleeps (1974)by MoreTEN1,320 views
- 2:11
Je me souviens de georges perecby oonops21,009 views
- 13:29
Un Homme Qui Dort 2/6 (1974)by Emisa0002,687 views
- 1:34
Georges Pérec lit un texte inédit de Boby Lapointeby fautetremalade6,195 views
- 13:14
Un Homme Qui Dort 3/6 (1974)by Emisa0001,847 views
- 8:29
Un homme qui dortby kamcatkar7,486 views
- 14:46
Un Homme Qui Dort 1/6 (1974)by Emisa0006,940 views
- 4:19
Un homme qui dortby bigfish23191 views
- 10:15
Un homme qui dort (ESP) - Georges Perec / Bernard Queysanne (1974)by benitomaciascanton3,390 views
- 5:53
Un Homme qui dort (Queysanne, Perec - 1974) passageby arcilsota28,060 views
- 13:26
Un homme qui dort / Un hombre que duermeby latakia2000253 views
- 4:40
" L'homme qui ment", 1968, Alain Robbe-Grillet, 1968. Sec.inicialby CinemaDriveIn20101,101 views
- 4:56
Je, tu, il, elle 1976by TimelessWomen1,525 views
- 0:31
Les Amants de Montparnasse, 1958, Jacques Becker. Sec. Prostituta Nizaby CinemaDriveIn20102,815 views
- 11:23
La cartomancienne (1932, Jerome Hill)by praytaa1,162 views
- 2:26
Excerpt from Species of Space and Other Places by Georges Perecby CoronaSmith811 views
- 10:01
Atelier Theatre LFJT 2009.06.06by 0awi1,142 views
... szalony, jego szaleństwo polega na tym, że uważa się może za zegar słoneczny. Chciałbyś mu dorównać. Ale twoje powołanie starca zakłóca nadmierna młodość. Jesteś zbyt nerwowy. Twoja stopa mimo woli porusza się po piasku, twoje oczy błądzą, twoje palce nieustannie splatają się i rozplatają. Nadal wędrujesz zupełnie na oślep, gubisz się, kręcisz się w kółko. Czasami wyznaczasz sobie śmiechu warte mety...
TwierdzaPodKlepsydra 6 months ago
Pobliską ławkę zajmuje zmumifikowany, znieruchomiały starzec. Stopy ma złączone, podbródek wspary na gałce laski, którą trzyma kurczowo obiema rękami. Wpatruje się godzinami w pustkę. Podziwiasz go. Starasz się przeniknąć jego sekret, jego słabość. Ale on wydaje się niedostępny. Nawet się nie ślini. Nie porusza wargami, ledwie mruga. Słońce obraca się wokół niego. Być może całą uwagę skupia na wędrówce własnego cienia. Z pewnością już dawno wytyczył sobie punkty orientacyjne. Jesli jest...
TwierdzaPodKlepsydra 6 months ago