Nostalgie, vroeger was alles beter, het gras groener, vooral de wereld aan je voeten en samen met de liefde van je leven kun je de hele wereld aan, kan en mag alles. Toen de mens voor de eerste keer voet zette op de maan dachten we ook dat alles mogelijk was, dat we de wereld naar onze hand konden zetten, de maakbare samenleving dus. Achteraf hebben we allemaal wel zo'n moment waarop we denken dat we gewoon weer "terug naar de maan" willen, nog één keertje. Credits ook aan Ron die me op het idee voor d tekst bracht door me enigszins deelgenoot te maken van het verhaal achter de voor hem aanstaande scheiding. Volgens mij geldt voor mij hetzelfde als voor Ron: "ik hou nog steeds van haar, althans die ze vroeger was...". Tja, rozen verwelken soms onomkeerbaar; de liefde kan dus maar beter een bonzaïboompje zijn...
Link to this comment:
All Comments (0)