De twee randen van de Canyon, de noord- en de zuidhelling, vormen een enorme biologische scheidslijn. De rand aan de overkant lijkt altijd dichter bij dan-ie in werkelijkheid is. Doorgaans is de afstand hemelsbreed 16 km. Maar even naar de overkant wippen betekent ook even 300 km reizen.
Hoeveel zonsondergangen je in je leven ook gezien mag hebben, als je die van de Grand Canyon op het netvlies krijgt zie je de wereld van minuut tot minuut veranderen.
De ondergaande zon veroorzaakt steeds weer nieuwe silhouetten met ieder een eigen dramatiek.
Elke rots heeft z'n eigen afgesleten vormen, een proces dat nog steeds doorgaat. Nu wordt ook duidelijk waarom de Painted Desert zo heet. Een lang kleurenlint, uitgestippeld over een woestijn waar ook nu nog Navajo-indianen leven. Toch heeft het er de schijn van dat hier geen leven bestaat.
De samenwerking tussen zon en steen vertoont hier theater. Toch is die Painted Desert overdag minder vlak dan je denkt. Op weg van de zuidkant naar de noordkant van de canyon rij je er dwars doorheen.
© www.faunafilm.nl
3 uur op de Grand Canyon blijven lijkt mij overdreven. Het gebied is zo groot dat jij een auto nodig hebt om alles te bekijken en het duurt 4 uur om met een ezel naar beneden te gaan. Trouwens de lodge boven de canyon is prachtig om te logeren en overal zijn er campings.
dootjeblauw 2 years ago