De eerste film die ik maakte als een therapie opdracht. De opdracht was om een script te schrijven waarin ik mijn jeugd zou relativeren en op een grappige manier zou overdrijven, zodat het een soort comedy werd. Er zijn dingen op waarheid gebasseerd, maar de meeste dingen zijn door het idee van overdrijven bedoeld als sketch waardoor ik leerde dat ik best grappig mocht zijn. Ik heb zowel het script geschreven (alhoewel het eerste script, hier echt niks mee te maken heeft) als de montage, als de regie gedaan. Ik speel hier de rol van een dichteres die na het uitkomen van haar zoveelste dichtbundel eindelijk iemand toelaat en over haar jeugd vertelt, en daarop terug kijkt.
Link to this comment:
All Comments (0)