0189R John Sokoloff: Allow Me

Allow Me: a few pictures from my window

John Sokoloff ( Иван Соколов )..........................Piano, Synths and Hammond Organ
Rich Estes...............................Electric, Acoustic and Bass Guitars
Nickolai Kurganov...................Violin
Alexander Podresov................Balalaika
Rick King.................................Electric and Acoustic Guitars
Grego Del Arroyo....................Percussion
Chris Blondell..........................Drums

Produced by John Sokoloff
co-produced by Richard Estes Natalie Sokoloff


Recorded at Total Access Studio Redondo Beach, California
and Sunburst Recording Culver City, California

Engineered by Mark Christensen and Clyde Kaplan

Mastered by Keith Blake

Category:

Music

Tags:

• 0189_allowme_01.avi
• Allow
• Me
• John
• Sokoloff
• Иван
• Соколов

[Rai06f]

Ohh, WONDERFUL!!!!!

Красота, Гармония...

Спасибо большое...

[piespokladowy]

@Rai06f THANK YOU! Спасибо!!!

[phoenixbirdlives]

Beautiful, just Beautiful!!! wow, excellent video : ) PERFECT!!!!

[piespokladowy]

@phoenixbirdlives Thank You!!!!!!!!!!!!!!

[potemraptem]

Janusz Radek - Ja mam to szczęście". Słowa wydają mi się adekwatne do Twojego clipu, dlatego je umieściłam.

Sorry ...

[piespokladowy]

@potemraptem Dziękuję!

:) :) :)

[potemraptem]

Ja to mam szczęście, że w tym momencie żyć mi przyszło, w kraju nad Wisłą… Ja, to mam szczęście… Mój kraj szczęśliwy, piękny, prawdziwy, Ludzie uczynni, w sercach niewinni… Mój kraj szczęśliwy Ja, to mam szczęście… że w tym momencie żyć mi przyszło w kraju nad Wisłą… Ja, to mam szczęście… Ja, to mam szczęście… że w tym momencie żyć mi przyszło, w kraju nad Wisłą Ja, to mam szczęście…

[potemraptem]

Było ciemno i sam nie wiem jak do domu wprost doszedłem i do siebie

Było ciemno, a ja czułem się jak w niebie, lecz dlaczego nie wiem, nie wiem

Z pochylona głową stałem

Wierzcie, ja nie zwariowałem,

Lecz jak dziecko powtarzałem ten głos, ten głos, ten głos

[potemraptem]

Było ciemno, więc nie mogłem stwierdzić, komu pomyliły się epoki lub stulecia,

Było ciemno, może to Mickiewicz jaki, bo tak zgrabnie romantyczna wiarę krzesał,

Chyba niezorientowany, bo w tym kraju, tak kochanym, dawno nie był już widziany

Może Norwid, bo cos plótł, że łza gdzieś znad planety spada i groby przecieka,

Ale skąd by, skąd by wiedział, że na jego słowa ktoś tu jeszcze może czekać

Teraz w modzie nie Norwidy, filozofów okryj winy.

Więc czyj ten głos, ten głos, ten głos!

[potemraptem]

To nie wróg był, bo glos cichy i subtelny, ale polski i nieskazitelny

To nie wróg był, ten by zaraz, mnie zapytał czy mój światopogląd celny

Wiec to nie był wróg na pewno, bo nad głowa, tuż nade mną, wciąż słyszałem ten głos,ten głos, ten głos…

„Ty, to masz szczęście,

że w tym momencie,

żyć Ci przyszło, w kraju nad Wisłą…

Ty, to masz szczęście…

Twój kraj szczęśliwy, piękny, prawdziwy,

Ludzie uczynni, w sercach niewinni…

Twój kraj szczęśliwy…”