Een lied over het afscheid van de dag. ( vrij vertaald)
Dunner worden de wolkenslieten, de avondster verschijnt. Haar licht verzilvert de valkten, de zee en de rotsen. Ik houd van dat lciht en het roept gedachten op, herinneningen aan het land dat me zo na aan het hart is.
Waar slanke populieren oprijzen, de tere mirrre en de cipres wegdromen, de golven kabbelen.
Eens geef ik me dar in de bergen over aan een bedachtzaam "dolce far niente".
Link to this comment:
All Comments (0)