Κρατάν δυο μέρες τα χαμόγελα κι εδώ
κι ύστερα σπάνε και σκορπάνε λίγο-λίγο.
Θα κλείσει η αυλαία, θα τα μαζέψω και θα πω,
"πάλι ήρθ' η ώρα για να φύγω!".
Ξανά στους δρόμους, μια καινούργια διαδρομή,
πάνω στου χρόνου τις στροφές, στου νου τη ζάλη
και θα πιαστώ ένα απόγευμα μικρό
κι από μια νύχτα πιο μεγάλη.
Πάντα θα φεύγω
και θα γυρίζω πιο χλωμός και πιο μεγάλος
ώσπου μια μέρα
Δε θα 'μ' αυτός που είχε φύγει μοναχός,
Δε θα 'μ' αυτός,
Δε θα 'μ' αυτός που είχε φύγει μοναχός,
μα ένας άλλος...
Και σαν θα ψάχνω σκόρπιες φράσεις και στιγμές
μέσα σε γνώριμες γωνιές μα και σε ξένες,
δε θα 'ναι εκεί, μέσα στης νύχτας τη βουή,
μα θα 'ναι στ' όνειρο κρυμμένες.
κοματαρα
vasilis1185 1 year ago
@pouckis καταλαβα τι εννοουσες αδερφε αλλα ξερεις καμια φορα επιμενουμε στην ψευδαίσθηση!!!
takisgatos 1 year ago
@takisgatos file distixos exoun xwrisei... alla sinexizoun na einai mpantara... auto ennoousa
pouckis 1 year ago 2
@pouckis που ειναι??????????? 1 γαμημενη συναυλια!!!!!!!!
takisgatos 1 year ago
einai akomi
pouckis 1 year ago
mpantara itan kai perase ....
pouckis 1 year ago