1) Είναι γεγονός ότι, η Λεριά οικογένεια Χατζηδάκη (στις ηχογραφήσεις έκδοση της Βουλής των Ελλήνων και στις εκπομπές του Σίμωνα Καρά ως μοναδική εκπρόσωπος του Δωδεκανησιακού τραγουδιού) «κατέγραψε» πολλά τραγούδια με τη δική της οπτική, μαζί κι αυτό στο οποίο έχεις αναρτήσει.
2) Η Άννα Καραμπεσίνη έκανε κι αυτή το ίδιο στη δισκογραφία της αλλάζοντας αυτή μάλιστα πολλά τραγούδια φτιάχνοντας δικούς της στίχους και αλλάζοντας πολλά απ’ αυτά, μια πρακτική συνηθισμένη τότε για τα δισκογραφούμενα τραγούδια για όλη την Ελλάδα.
3) Η δύναμη όμως της «τραγουδιστικής» (sic) μας παράδοσης, μέσω της κινητικότητας, ταξίδεψαν τέτοιους σκοπούς στις Κυκλάδες και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, πολλές φορές και μέσω των πρώτων ηχογραφήσεων από το 1930 – 1960.
4) Τα τραγούδια του γάμου στη Λέρο ήτανε κατ’ εξοχήν τα «παστικά». Μερικές φορές όμως, πάνω σε κάποιο αγαπημένο τους χαβά (σκοπό) στιχοπλοκούσαν σε περιστάσεις άσχετες με το κατ’ έθιμο τραγουδιστικό ρεπερτότιο.
Π.χ. στο χαβά «Θαλασσάκι» έβαζαν στίχους που αναφέροντο στα δρώμενα για το νεοφώτιστο παιδί. Πιάνει ένας παρευρισκόμενος ένα χαβά που τους αρέσει και κολλάει στιχάκια.
Από αυτό το σημείο μέχρι την απόλυτη σύνδεση του χαβά αυτού με το τραγούδι του γαμπρού, υπάρχει μεγάλη απόσταση.
Καταλαβαίνω πως, ένα ισχυρό στοιχείο που οδηγεί στην έκφραση αυτής της γνώμης για το συγκεκριμένο τραγούδι είναι
και η ως επίσημη έκδοση του 2πλού CD του Συλλόγου «Άρτεμις» των Λερίων και μάλιστα με την ευθύνη της οργάνωσης της έκδοσης των Μ. Δραγούμη και Θ. Μωραΐτη. Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που γίνονται από όλους μας λάθη. Και αλίμονο, πώς να μην κάνουν όταν ασχολούνται με τα τραγούδια όλης της Ελλάδας και πρέπει να εμπιστευτούν αυτούς που σου δηλώνουν «ερευνητές»;
Αυτή είναι η γνώμη μου και σ΄ευχαριστώ «panpest» για τη φιλοξενία !!
Mono pou to nhsi pou vlepete einai h symi kai oxi h leros
kantirimibar 1 month ago
1) Είναι γεγονός ότι, η Λεριά οικογένεια Χατζηδάκη (στις ηχογραφήσεις έκδοση της Βουλής των Ελλήνων και στις εκπομπές του Σίμωνα Καρά ως μοναδική εκπρόσωπος του Δωδεκανησιακού τραγουδιού) «κατέγραψε» πολλά τραγούδια με τη δική της οπτική, μαζί κι αυτό στο οποίο έχεις αναρτήσει.
sstavros52 2 months ago
2) Η Άννα Καραμπεσίνη έκανε κι αυτή το ίδιο στη δισκογραφία της αλλάζοντας αυτή μάλιστα πολλά τραγούδια φτιάχνοντας δικούς της στίχους και αλλάζοντας πολλά απ’ αυτά, μια πρακτική συνηθισμένη τότε για τα δισκογραφούμενα τραγούδια για όλη την Ελλάδα.
sstavros52 2 months ago
3) Η δύναμη όμως της «τραγουδιστικής» (sic) μας παράδοσης, μέσω της κινητικότητας, ταξίδεψαν τέτοιους σκοπούς στις Κυκλάδες και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, πολλές φορές και μέσω των πρώτων ηχογραφήσεων από το 1930 – 1960.
4) Τα τραγούδια του γάμου στη Λέρο ήτανε κατ’ εξοχήν τα «παστικά». Μερικές φορές όμως, πάνω σε κάποιο αγαπημένο τους χαβά (σκοπό) στιχοπλοκούσαν σε περιστάσεις άσχετες με το κατ’ έθιμο τραγουδιστικό ρεπερτότιο.
sstavros52 2 months ago
Π.χ. στο χαβά «Θαλασσάκι» έβαζαν στίχους που αναφέροντο στα δρώμενα για το νεοφώτιστο παιδί. Πιάνει ένας παρευρισκόμενος ένα χαβά που τους αρέσει και κολλάει στιχάκια.
Από αυτό το σημείο μέχρι την απόλυτη σύνδεση του χαβά αυτού με το τραγούδι του γαμπρού, υπάρχει μεγάλη απόσταση.
Καταλαβαίνω πως, ένα ισχυρό στοιχείο που οδηγεί στην έκφραση αυτής της γνώμης για το συγκεκριμένο τραγούδι είναι
sstavros52 2 months ago
και η ως επίσημη έκδοση του 2πλού CD του Συλλόγου «Άρτεμις» των Λερίων και μάλιστα με την ευθύνη της οργάνωσης της έκδοσης των Μ. Δραγούμη και Θ. Μωραΐτη. Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που γίνονται από όλους μας λάθη. Και αλίμονο, πώς να μην κάνουν όταν ασχολούνται με τα τραγούδια όλης της Ελλάδας και πρέπει να εμπιστευτούν αυτούς που σου δηλώνουν «ερευνητές»;
Αυτή είναι η γνώμη μου και σ΄ευχαριστώ «panpest» για τη φιλοξενία !!
sstavros52 2 months ago
@Lefteris017 exei kati magiko I Leros....se mageuei apla!!
lerosatotzinmou 11 months ago
einai wraia i leros me ena ouzo kai ena meze einai san na eisai stin lero.......kokkina 4ever....:)
Lefteris017 1 year ago 2
Κλασικό αλλά εξαιρετικό!
KALASTEFANAgr 2 years ago