Diane, 42 jaar oud, raakte na een hersenbloeding in een coma, ontwaakte, maar bleef zwaar gehandicapt. Ze vond haar leven als veredelde plant niet meer de moeite waard en vroeg om euthanasie. Ze was niet terminaal, maar haar toestand was er een van 'ondraaglijk lijden'.
Dokter Patrick Wyffels, de huisdokter van Diane, stond haar in haar laatste dagen en uren bij.
Onmiddellijk na het overlijden van Diane werden haar organen weggenomen en getransplanteerd bij vijf doodzieke kinderen. Dat zorgde wel voor een moreel dilemma.
Dokter Patrick Cras, die de euthanasie uitvoerde liet de orgaanwegneming bewust over aan een andere dokter, van een ander ziekenhuis, om iedere verdenking van belangenvermenging te vermijden.
Er is immers een groot tekort aan organen. Een arts zou 'sneller' tot euthanasie kunnen overgaan om dat tekort te 'verhelpen'. De combinatie euthanasie/orgaandonatie is ook een juridische blinde vlek. Een maatschappelijk debat over hoe en wanneer orgaanwegneming kan bij euthanasie is meer dan welkom.
Link to this comment:
All Comments (0)