31 03 2008 - 13 juli 1975. De koninginnerit van de 62e Ronde van Frankrijk brengt de renners over niet minder dan vijf cols van Nice naar Pra Loup: van het strand van de Côte d'Azur naar een mondain skioord in de Alpen, meer dan 200 kilometer landinwaarts.
Als Eddy Merckx op de voorlaatste beklimming van de dag, de Col d'Allos, ten aanval trekt, is iedereen ervan overtuigd: Merckx is op weg naar een zesde Touroverwinning. Het record van de Fransman Jacques Anquetil - vijf overwinningen - komt dit jaar in Belgische handen. Met ware doodsverachting stort Merckx zich in de gevaarlijke afdaling naar beneden en begint met meer dan anderhalve minuut voorsprong aan de slotklim naar Pra Loup.
Maar dan gebeurt iets dat niémand voor mogelijk heeft gehouden: plots stokt het ritme van de Kannibaal, hij komt nog amper vooruit. Tot hun verbijstering zien de achtervolgers Merckx weer voor zich uitrijden, één voor één halen ze hem in, en laten hem achter. De inzinking is ook van een Merckxiaanse allure: op de klim naar Pra Loup verliest hij meteen zijn zesde Tour. Het gevolg van de slag in de lever die hij twee dagen daarvoor van een oververhitte Franse supporter heeft gekregen?
In de late middag van 13 juli 1975 gaat de gele trui van Eddy Merckx naar Bernard Thevenet. Het zal ook de laatste keer zijn dat Merckx de trui heeft gedragen.
Belga Sport vertelt het dramatische verloop van de Ronde van Frankrijk van 1975: hoe Eddy Merckx, ondanks tegenslag en agressie, weigert zich neer te leggen bij een onvermijdelijke nederlaag. En hoe hij, kampioen der kampioenen, in het verlies ook weer 'mens' wordt in de ogen van zijn tegenstanders.
Behalve Eddy Merckx en zijn vrouw Claudine komen ook Bernard Thevenet, Felice Gimondi, Francesco Moser, Lucien Van Impe, Roger De Vlaeminck, Maurice Demuer (ploegleider Thevenet), Ward Janssens (ploegmaat Merckx), Philippe Miserez (Tourarts) en Marc Jeuniau (toenmalig RTBF-verslaggever) aan het woord.
verdiende loon!
verwaande kwast die op allle andere topsporters van ons land neer kijkt
10Ljungberg 1 year ago
@10Ljungberg dit klinkt als een verzuurde hollander
djvensterke4 1 year ago
Die leverstoot is m.i. een excuus--of het slap is mag u zelf bepalen, die Tour had hij sowieso niet meer gewonnen. Toentertijd was het gedaan met Merckx; het lichaam was opgebruikt, leeggereden. Dit alles doet, begrijp mij niet verkeerd, niets af aan de welhaast onmetelijke grootheid van de sportman Merckx, onbetwist dé grootste. Wie durft dat te betwisten? Hinault, Kelly, Anquetil en Moser komen enigszins in de buurt, maar, om in wielertermen te blijven, zij volgen op een halve fietslengte.
RonMeijers 3 years ago
de reportage heb je duidelijk niet bekeken! het was de kaakbreuk die er teveel aan was... en de leverstoot ziet niemand als een excuus...
djvensterke4 3 years ago