About this user
Age: 58
Religion: Christian - Catholic - Protestantism
Books: Holy Bible
Profesion: Profesor, shkrimtar
* Jeta eshte nje parajsë për ata që dashurojnë me pasion shumë gjëra-- Sa me shumë dashurojme shumë gjëra, aq më shumë i afrohemi te jetojmë parajsën tonë tani..
* Vlerat e dashurisë, si butësia, pergjegjshmëria, interesimi, fisnikëria dhe besimi jane syrgjynosur ne mbreterinë e banalitetit dhe nuk përfillen...
* Dashuria universale jo vetëm që është e mundshme, por është dhe forma më e plotë, gjë për të cilën jemi te aftë si qenie njerëzore... Eshtë e nevojshme që në jeten tonë të pranojmë dashurinë si forcën më të madhe universale për bashkimin dhe mirësinë, të pranueshme nga të gjithë ata që me të vërtetë e dëshirojne...
*Vlerësoni forcën e pakufishme të dashurisë, jo si një joshje të thjeshtë, por si një forcë dinamike dhe e prekshme..
* Të kesh një mik, nënkupton plotësisht një gjë tjetër, është një gjë mjaft e shtrenjtë... Ashtu siç e shkruan aristoteli: Një shpirt në dy trupa.
* Askush nuk është i përjetshëm. Nuk i humbasim kurrë njerëzit që i duam. Ata bëhen të pavdekshëm nëpërmjet nesh. Vazhdojnë të jetojnë në zemrat tona dhe në mendjet tona... Ata jane pjesëmarrës në çdo veprim tonin, mendim apo vendim... Askush nuk mundet kurrë ti zëvendësojë e, me gjithë dhimbjen, bëhemi më të pasur pikërisht nga të gjitha ato vite që kemi invetuar për ata... Falë atyre njerëzve të dashur, kemi kaq shumë për të dhënë në raportet tona të tanishme dhe atyre që do të vijnë..
*Të mbash zemërimin për gjithë jetën, është një peshë shumë e rëndë. Përveç që të shton rrudhat e ballit, mbart shumë hidhërim dhe mosbesim. Askush nuk është pa faj. Nëse dëshirojmë të na falin për veprimet tona, duhet të fillojmë të falim të tjerët për veprimet e tyre. Për të mirën tonë, herë - herë është më mirë të falim dhe pse jemi me të drejtën tonë...
* Dashuria është e durueshme dhe e sjellshme, dashuria nuk është xheloze, as mendjemadhe, as zemërake: dashuria nuk llogarit gabimet; dashuria nuk kënaqet nga e keqja, por kënaqet nga e vërteta. Dashuria nuk heq dorë kurrë: besimi, shpresa, durimi janë te pashterëshme. Dashuria është e përjetëshme.. Eshtë besimi, shpresa dhe dashuria; por nga keto të tria më e madhërishme është dashuria...
* Arritja e lumturisë është ndoshta një nga idealet më të mëdha. Edhe kushtetuta e përmban. Si e arrijmë dhe si e përkufizojmë, ndryshon nga njëri tek tjetri. Ndoshta ajo që e bën kaq te pakapshme nuk është ajo që nuk dimë si ta fitojmë, por si ta mbajmë. Gjendja jonë shpirtërore sa më e kënaqur të jetë, në një çast të vetëm mund të përmbyset..
* Ndoshta lumturia e të tjerëve na shqetëson sepse është një provë dhe mund të jetohet lehtësisht në këtë botën tonë të marrë dhe konfuze. Kerkojmë një shkak të mos mundohemi. Mund të themi se njerëzit e lumtur janë një iluzion, kjo është injorancë dhe papërgjegjshmëri, Nuk mund të jetë e vërtet. E gjithë kjo ndodh sepse mund ta shijojmë lumturinë vetëm nëse do të mësonim ta përqafojmë...
* Dëshpërimi, që besojmë se fshihet në çdo qoshe, në errësirë, është më se frut i fantazisë sonë. Te gjithë e takojnë fantazinë, por të paktë janë ata që e respektojnë. Ndoshta është e mundur që pas asaj joshjeje të gjejmë dhe më shumë lumturi.
* Qeshja është një gjuhë që nuk ka nevojë për përkthyes. Problemet e vështira nuk është e nevojshme të bisedohen vetëm nga persona seriozë.
* Kushdo që na bën të qeshim dhe na bind te mos jemi shumë seriozë i shërben mirëqenies sonë fizike dhe mendore. Siç rezulton nga kërkimet e tanishme mjekësore, ndonjëherë qeshja është ilaçi më i mirë. Jeta është një shaka dhe në të gjithë një batutë e saj. Ndienjat humoristike ndihmojnë të harrojmë, qoftë dhe për një çast, rregullat e seriozitetit dhe bashkëjetesës nga të cilat shpesh duhet të çlirohemi.
*Të njohësh vetëveten është një punë që meriton lavdërim. Por nuk është e domosdoshme që të siklterisesh për këtë të gjithë dhe gjithçka... Nuk ka humbje më të keqe për të gjithë ne, se një jetë që nuk e jetojmë... Por duhet të kemi parasysh, përpara se të nisemi për të rifilluar jetën se edhe filozofitë e bukura të kërkimit të vetëvetes na mesojnë se kjo deshirë ndriçuese, mund të na vij dhe duke gatuar brumë për bukë, duke kultivuar kopshtin apo duke dëgjuar një pjesë muzikore...
* Në një botë sinqerisht pa abusurditet, nuk ka përse ti shmangemi bashkimit në mënyrë të qeshur dhe të gezuar më çmendurinë tonë. Është një nga mënyrat më të mira që unë njoh, për të mbijetuar.
*Do të mesojmë se nganjëherë të mos bësh asgjë është të bësh diçka...
