Eşqa welêt

Însanê ku welatê wî pê re tune be, ji heywanan ji li jêrtir e.

Çima?

Carna gundek ji gundekî din kerekî yan jî çêlekekê, gakî dikire, te dît ew heywan ku filitî, direve dire gundê xwe.

Ê ma lawo, Tirkino, ma em Kurd wek ker û çêlekan jî nayên?
Yanê hûn li Nisêbîn'ê, Cizîr'ê, Kercews'ê, Şirnex'ê û li Kurdistan'ê, tev de nevî û zarokên me bikûjin û emê bêjin "vatan, vatan ve milletin bölünmez bütünlüğü."

Çawa hûn vê ji me dixwazin?
Kurdê ku wek we bêje, ez jî tevlê, nalet li bavê wî bê.

Faşîstno, wehşino, ma hûn zanin bê hûn li çi digerin ? Lê çi fêde hîn miletê me qenc şiyar nebûye. Li Hîndistanê kalekî wan î wek min hebû, navê wî Gandî bû. Ku Îngilîz ji Hindiyan re digot: Lawo temamê Hindiyan, pîrek û zarok, kal û ciwan, giş xwe li devê riyan dirêj bikin. Hindiyan bi ya wî dikir, ez jî ji temamê Kurdan re dibêjim, ku faşist di welatê me de bi panzêra pîrek û zarokên me biperçiqînin, emê tev de herin devê serayan û bêjin, faşîstno, "Em hemû PKK'cî ne, Bijî Kurdistan û hûn çi dikin ji me bikin."

Bajarên Kurdistanê em hemû rabin ser lingan, wê me têxin kîjan hepsê ? Talî wê îş bê vir. Ma gelo Tirk hîn jî yeqîn dikin ku em 20 mîllion Kurd êdî di welatê xwe de bênamûsiyê qebûl bikin.

Êdin Kurd agirê Newrozê nema bi hejikan, lastikan û mûman pêdixin, bi canê xwe pêdixin. Ma hûn nabînin li Îzmîrê, li welatê Yewnanan, keçika Kurdistan'ê û 15 salî ji gundê Nisêbînê, Bizgûrê Rahşan Demirelê ji ber zilma hikûmeta faşîst xwe şewitand û hûn zanin tembiya wê çi ye. Di nav rivîne de tiliyên xwe vekirine û destê xwe hildaye û gotiye: "Îca bila agirê Newrozê hew vemire."

Faşîst, hûn qenc fêm bikin, heke xwîna şehîdên me û ariya şehîda me î muqedes li erdê bimîne lanet li me Kurdan hemûyan bê.

Delalên min: Min we hemûyan qebûl e. Ez nikarim yek yek bersiva we bidim. Newroza we pîroz bê, bila agirê meşala Rahşan Demirel li pêşiya we pêketî be.



28 Adar - 3 Nîsan 1992 - Ape Musa Anter