monika228's channel

„Piękno dnia wczorajszego"

Obudzić piękno, gdy gaśnie w milczeniu,
odkryć je w sobie, delikatne, drżące,
zatrzymać nagłą chwilę w zamyśleniu,
dostrzec je w dźwiękach, w ciszy drzew szepczące.

Piękno jest prawdą, lecz bywa uśpione,
w pejzażach wspomnień skrywanych w przeszłości,
czasem odległe i nieprzeniknione,
symbol nadziei, tęsknoty, miłości.

Choć bezimienne, zakreśla przestrzenie -
można je ujrzeć w kształtach, barwach życia,
w kolorach tęczy, co rozświetlą cienie
i w głębi marzeń, gdy wyjrzą z ukrycia.

Lecz obojętność, pustka, wciąż strach budzi,
nie tylko drzewa stojąc umierają,
piękno przenika do serc dobrych ludzi,
źli ludzie nigdy go nie dostrzegają.

Co było pięknem wczoraj - dziś wspomnieniem,
nieraz się słońce za horyzont schowa,
odchodząc w otchłań ciemną, w zapomnienie,
nadzieję daje wschodząc wciąż od nowa.

less