Dünyadan bir parlaklık geçti gitti;
O parlaklık ki,
İnsanoğlunun kalbinde ve zihnindeydi.
İnsanoğlu çıldırdı, ışıkla kör oldu.
Güzelce düzenlenmiş kilise bahçelerinde
Yabani otlar gibi geliştiler.

Bu ilâhi komedya, ilâhi trajedya,
Aptal ve sahte mahkeme:
Aptal olan, diz çök ve zillerini çal!
Dünya'yı Cennet'ten ayırdık.
Güldür bizi beyhude akılsızlıklarına.
Büyük gaflarımıza rağmen-ah, utanç içinde
Dünya hatalar için merhem sunmadı
Dünya'yı Cehennem'den ayırdık.

İnanmak? Uzun zaman önce ölmüş bir sembole?
Bir pagan olmayı tercih ederim,
Çağdışı inançlardan süt emmiş;
Aklı peri masallarıyla dolu:
Kitap'ın düşünceleri ölü doğmuş.