darbeler geldikçe yaralanırım incinir,kırılırım etimle kemiğimle ruhumla önce insan sonra kadınım gözümden akan yaşı görmeyince çelikten sanırlar yüreğimdeki sağanak yağışları bilmezler önce insan sonra kadınım omzumu yastık gibi kullanırken benim de bir kuş gibi konacak omuz aradığımı bilmezler önce insan sonra kadınım beni hayallerinin dublörü yaparlar uyandığımda yastığımın diğer ucunda güveneceğim bir çift göz hayalimi bilmezler önce insan sonra kadınım sevgi heybemin hiç boşalmayacağını zannedip alır giderler, çalar giderler aldıklarının yerine bıraktıkları acıtır yüreğimi canımı yakar bilmezler önce insan sonra kadınım kaç kere yakıp küllerimi savurdunuz rüzgarla her seferinde iki can'dı sebep dikildim karşınıza önce insan sonra kadın ve anayım ben