About this user
----------------------------
ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΣΥΡΙΖΑ ΩΣ ΔΕΙΚΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ
Η ανάρρηση λοιπόν του ΣΥΡΙΖΑ στο 5% των ψήφων του ελληνικού λαού αποτελεί πρόβλημα, αλλά ταυτόχρονα και σύμπτωμα της παθογένειας της ελληνικής κοινωνίας. Σε μία υγιή κοινωνία το κόμμα αυτό δεν θα είχε καμία τύχη, παρά τη δεδομένη υπόγεια υποστήριξή του από τα κέντρα και παράκεντρα εξουσίας. Εδώ όμως βλέπουμε να έχει σχετικά περιορισμένη έστω απήχηση ένας πολιτικός σχηματισμός που επικροτεί τον εποικισμό της πατρίδας μας από τα κύματα των αλλοδαπών λαθρομεταναστών και την αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης της χώρας μας, που στρέφεται μονίμως και συστηματικά κατά της ελληνικής ορθόδοξης Εκκλησίας, που συστρατεύεται με Τούρκους, Αλβανούς και Σκοπιανούς στο όνομα δήθεν των «ανθρώπινων δικαιωμάτων» και της «φιλίας των λαών», που ζητάει την ουσιαστική κατάργηση των ενόπλων μας δυνάμεων, που υποστηρίζει ιδεολογικά τραμπούκους παρακρατικούς τύπου "antifa" στο όνομα της καταπολέμησης του «φασισμού» και υποθάλπει γενικότερα μορφές αντικοινωνικής, παραβατικής ή και «αποκλίνουσας» συμπεριφοράς στο όνομα του «προοδευτισμού» και της «ελευθερίας έκφρασης», φθάνοντας μάλιστα στο σημείο να ζητήσει να καθιερωθεί γάμος μεταξύ ομοφυλοφίλων και η υιοθεσία παιδιών από αυτούς...
Αποκτά λοιπόν κανείς την εντύπωση ότι μέσα από τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ αποκτούν ιδεολογικό υπόβαθρο και θεωρητική θεμελίωση ο εγωκεντρισμός, ο ηδονισμός, ο αμοραλισμός, ο φιλοτομαρισμός, η αντικοινωνικότητα, η αρνησιπατρία, ακόμη και η σεξουαλική διαστροφή, με λίγα λόγια δηλαδή ό,τι έχει να κάνει με την κοινωνική σήψη και παρακμή.
Η κοινωνική σήψη λοιπόν, ο ατομικισμός και ο ηδονισμός, προϊόντα εν πολλοίς της επίπλαστης ευμάρειας της σημιτικής περιόδου, έχουν αλλοτριώσει έως ένα βαθμό το φρόνημα της ελληνικής κοινωνίας και έχουν δώσει το πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη φαινομένων τύπου ΣΥΡΙΖΑ. Όμως όλα έχουν τα όριά τους. Εάν συνεχίσουμε έτσι, κάποτε θα πληρώσουμε ως λαός, ως έθνος και ως κοινωνία τα λάθη μας με βαρύ ίσως τίμημα. Ζούμε στα Βαλκάνια, σε μία περιοχή όπου οι γείτονές μας δεν συγχωρούν λάθη, δεν χαρίζονται και δεν δείχνουν συμπόνια στους αδύνατους, τους διεφθαρμένους και τους παρηκμασμένους.
---------------------
ΤΣΙΠΡΑΣ
Ενας σχετικα νεαρος παλαιο-Κνιτάκος που εκτοξεύθηκε απρόσμενα στην ηγεσία του Συνασπισμού-Συριζα έχει κερδίσει τις εντυπώσεις και αποτελεί καίριο ζήτημα συζήτησης στην ελληνική κοινωνία. Δεν είναι βέβαια οι πολιτικές του θέσεις που συγκινούν τους έλληνες. Ούτε και ο, ανύπαρκτος κατ' ουσία, ορθολογικός πολιτικός του λόγος. Αλλά ούτε και η έλλειψη εικόνας εμπιστοσύνης, σιγουριάς και εγγύησης που αποπέμπει η παρουσία και το ειδικό του πολιτικό βάρος.
Αυτό που εκτόξευσε με δύναμη καταπέλτη τον νεαρό Τσίπρα στην κορυφή των προτιμήσεων των ελλήνων για την ηγεσία της χώρας τους είναι η κάθετη απογοήτευση από την συμπεριφορά των δύο μέχρι σήμερα κομμάτων εξουσίας. Αλλά και το σκηνικό χαβαλέ κι ωχαδερφισμού που με επιμονή καλλιεργείται τα τελευταία χρόνια από το περιβάλλον των ΜΜΕ.
Τα ΜΜΕ πάλι, και ιδίως τα ηλεκτρονικά, στον βωμό της φτηνής εξασφάλισης μετρημένης τηλεθέασης υποκύπτουν στα χαμηλού επιπέδου γούστα της άκριτης και κατά βάση ακαλλιέργητης τηλεοπτικής πιάτσας. Το αποτέλεσμα είναι το αύνολο της κοινωνίας να βομβαρδίζεται με τηλεοπτικά προιόντα που αντανακλούν τις προτιμήσεις ενός κατά βάση, από πλευράς καλλιέργειας, γνώσεων και δημιουργικής δράσης, περιθωρίου. Οι ασυνάρτητοι τηλεοπτικοί καυγάδες, οι ημίγυμνες μοντέλες και τα πνευματικά μπλοκέ καλλιεπή αγόρια, οι χαζοχαρούμενες σειρές και οι κραυγές συμπαράστασης από εκατομμυριούχους αστέρες σε κακοπάσχοντες συνταξιούχους και, μέσω των reality shows, η εκμετάλλευση πνευματικά καθυστερημένων συμπολιτών μας βομβαρδίζουν ανατρεπτικά κάθε προσπάθεια οικοδόμησης μιάς συνεκτικής, και με στοιχεία στιβαρής ηγεσίας, αστικής τάξης.
Από την χύμα αυτή πολιτικο-κοινωνική πραγματικότητα δεν αποτελεί έκπληξη η ανάδειξη στα πρωτεία των προτιμήσεων της κοινής γνώμης ενός πρώην Κνίτη. Του οποίου ο πολιτικός λόγος αντανακλά φόβο για το αύριο, δαιμονοποίηση του σήμερα και εξιδανίκευση του χθές. Εκφράζει όμως τους απογοητευμένους νέους. Που αντί για μαχητές του αύριο έχουν μεταβληθεί σε αδιάφορους παρατηρητές του τώρα. Εξ αιτίας της έλλειψης τσίπας ολόκληρου του πολιτικού συστήματος.
Country
Russia
