ابوالمظفر بهادرخان حسینی

Üzün gördüm sənin, ey yari-məhru,
Könüllər afəti, ya üzmüdür bu?
Dodağın həsrətindən xəstə haləm,
Axıtdı gözlərim yaşı be hər su.
Həbəşdir kim, müsafir Rumə düşmüş
Üzün səfhindəki ol xali-hindu.
Gözündən ahu tək dağlara düşdüm,
Nə sehr etdi mənə ol iki cadu?
Xətai dər üzün xurşidə nisbət,
Sözü rövşən dedim üzünə qarşu.

Bahar oldu ki, aləm gülşən oldu,
Gözün aç, gör cahan nə rövşən oldu.
Bəzəndi hər bir ağac bir gül ilə,
Ağaclar cümlə gül pirahən oldu.
Açıldı yazlar, bitdi çiçiklər,
Gül ilə şol bənövşə susən oldu.
İrişdi vədəsi badi-baharın,
Behər su gül hezaran-xərmən oldu.

Qızıl gül, bağü bustanım, nə dersən?
Fəda olsun sənə canım, nə dersən?
Qərarü səbrü aramım tükəndi,
Kəsildi külli-fərmanım, nə dersən?
Əridi iliyim, qaldı sümüyüm,
Bu təni tərk edər canım, nə dersən?
Əgər yatsam min il torpaq içində
Dürüstdür əhdü peymanım, nə dersən?
Xətai can ilə çün səni sevdi,
Sevən ölsünmü, sultanım, nə dersən?

"mende mecnun'dan füzun aşıklık istidadı var
aşık-ı sadık menem, mecnun'un ancak adı var

n'ola kan dökmekte mahir ola çeşmim merdümü
nurfe-i kabil dürür gamzen kimi üstadı var

kıl tefahür kim senün her var men tek aşıkın
leyli'nin mecnun'u, şirin'ün eger ferhad'ı var

ehl-i temkinem meni benzetme ey gül, bülbüle
derde yok sabrı anun her lahza min feryadı var

öyle bed-halem ki ahvalün görende şad olur
her kimün kim devr cevrinden dil-i naşadı var

gezme ey gönlüm kuşu gafil fezayı ışk da
kim bu sahranun güzer-gehlerde çok sayyadı var

ey fuzuli, ışk menin kılma nasihden kabul
akl tedbiridür ol sanma ki bir bünyadı
var."

«سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که در نخستین روزهای پیروزی این انقلاب تشکیل شد، برای ادامهٔ نقش خود در نگهبانی از انقلاب اسلامی و دستاوردهای آن پا برجا می‌ماند. حدود وظایف و قلمرو مسؤولیت این سپاه در رابطه با وظایف و قلمرو مسؤولیت نیروهای مسلح دیگر با تأکید بر همکاری و هماهنگی برادرانه میان آنها به
وسیله قانون تعیین می‌شود.[۱]
بخشی از سخنرانی ۱۰ اسفندماه ۱۳۵۷ در شهر قم: تمام كميته هايى كه در تـمـام اطـراف ايـران هـسـت مـوظـفـند كه آنچه به دست آمد از مخازن ايران ، هر چه كه اينها بـردنـد و مـخـفى كردند و اتباع آنها بردند و مخفى كردند، آنها را كه به دست آمده است . بـه بـانـكـى كـه شـمـاره اش را بـعـد تـعـيـيـن مـى كـنـم تـحويل بدهند كه براى كارگرها، براى مستضعفين ، براى بينوايان ، هم خانه بسازند، هـم زنـدگـى آنـها را مرفه كنند. ما علاوه بر اينكه زندگى مادى شما را مى خواهيم مرفه بـشـود، زندگى معنوى شما را هم مى خواهيم مرفه باشد. شما به معنويات احتياج داريد. مـعـنويات ما را بردند اينها. دلخوش نباشيد كه مسكن فقط بسازيم ،آب و برق را مجانى مى‌كنيم براى طبقه مستمند، اتوبوس را مجانى مى كنيم براى طبقه مستمند، دلخوش به اين مقدار نباشيد، معنويات شما را، روحيات شما را عـظمت مـى دهيم

less