Co z człowiekiem dzieje się po śmierci? Odpowiedzi było mnóstwo, ale najdokładniejszą wizję tego, co nas czeka po końcu życia, wypracował buddyzm tybetański.

W Tybecie - jak wszędzie w buddyzmie - przyjmuje się, że po śmierci w "tym" życiu nastąpi następne wcielenie i następne życie; zapewne równie bolesne i przykre jak to, którego doświadczamy teraz. Co jest jednak pomiędzy dwoma wcieleniami? Zaraz po śmierci świadomość umarłego wchodzi w stan pośredni, między-byt, zwany w sanskrycie (świętym języku Indii) antarabhawa, a po tybetańsku bardo. Otóż w stanie bardo, po śmierci, osiągnięcie wyzwolenia jest bliższe i łatwiejsze niż za życia! Dlaczego? Dlatego, że wtedy świadomość przestaje być związana z ciałem i dzięki temu staje się jakby lżejsza i łatwiej jej poruszać się w świecie ducha.

Tybetańczycy wierzą, że pobyt w bardo trwa 49 dni, a ściślej nie dłużej niż 49 dni: wtedy dusza zmarłego albo osiągnie oświecenie, albo znajdzie sobie nowe ciało i początek nowego materialnego życia. W tym czasie bardzo pomocne jest to wszystko, co mogą dla niej zrobić żywi: modlitwy, spełnianie pewnych religijnych praktyk, a także przemawianie do zmarłego, który wszystko słyszy, i udzielanie mu pouczeń. I właśnie zbiorem takich pouczeń, kazań do zmarłych, jest Tybetańska Księga Umarłych. Stanowi ona prawdziwy przewodnik po bardo, krainie pośmiertnej.