Było sobie dziecięce marzenie
Pewnej nocy zegar wybił północ
I okno otworzyło się na oścież
Było sobie dziecięce serce
Wiek, w którym nauczyłam się latać
I wyszłam na zewnątrz...

------------------------------ ---------
Jakże mnie wszystko oskarża i wszystko
Leniwej zemście mej bodźca dodaje!
Czymże jest człowiek, jeżeli najwyższym
Jego zadaniem i dobrem na ziemi
Jest tylko spanie i jadło? Bydlęciem,
Szczerym bydlęciem. Ten, co nas obdarzył
Tak dzielną władzą myślenia, że może
I wstecz, i naprzód poglądać, nie na to
Dał nam tę zdolność, ten udział boskości
Rozumem zwany, aby nas w jałowo
Leżał i butwiał. Jestli to więc skutkiem,
Zwierzęcej, bydła godnej niepamięci,
Czy trwożliwego i drobiazgowego
Przewidywania, które ściśle biorąc,
Zawsze ma w sobie trzy części tchórzostwa.
A tylko jedną mądrości.

Jestem Zuzanna. Na wstępie mogłabym napisać, że jestem szalona, ale tego nie zrobię. Mam dość, gdy każda dziewka w wieku lat nastu pisze: "Jestem szalona". Tylko niektórzy mogą pozwolić sobie na to miano! A czy ja mogę? Nie mam pojęcia. Tę dezycję pozostawię wam w testamencie. Czy cierpię na hamletyzm?? Ha! Chciałabyś, ma droga, upodobnić się do tego młodego pana? Trochę jeszcze poczekasz ^^
Zamiast tego uprzedzę was, że nie wyglądam tak jak to w moim avatarze lub tle. Cokolwiek się tam teraz znajduje.
Czuję, że jestem człowiekiem skomplikowanym, który za dużo oczekuje od świata i nigdy nie będzie do końca usatysfakcjonowany (trudne słowo).
Staram się odnaleźć sens we wszysrkim co robię, w nauce, pracy, życiu, jedzeniu, wkładaniu brudnych rzeczy do zmywarki. Tak, w tym też! Ile radości może przysporzyć człowiekowi drobna praca, przy której czuje, że jest pożyteczny. Niedojedzone płatki kukurydziane na mleku mogą wywołać w nim drobną refleksję na temat marnowania żywności, a włączanie zmywarki na 45 stopni zastanowi, jak mało czasem musimy zdziałać, aby ułatwić sobie życie. Nadal nie jesteś przekonany do sprzątania brudnych naczyń? To mnie posłuchaj, dzieciaczku - ktoś to, do cholery jasnej, musi robić!

Hell's already here, if we are living to die.

Mam specyficzne zdania na różne tematy, które dużej ilości osób mogą wydawać się idiotyczne i bezsensowne. Dlatego się z wami nimi nie podzielę, kochani.
Nie lubię mas. Jeśli masa je marchewki na przerwie szkolnej, to ja cierpię na niedobór karotenu, jeśli przerzuci się na cytruski, to umieram z braku witaminy C. Jeśli masa postanowi robić zdjęcia z góry, to ja zacznę fotografować się wyłącznie od dołu. Gdy zaś masa stwierdzi, że od dołu jest lepiej, to moje fotosy będą robione od tyłu. Jeśli masa stanie się taka jak ja - to chyba zwariuję, ale zrobię wszystko, żeby nie dołączyć do tej bezbarwnej brei osób podatnych na czynniki zewnętrzne XXI w.
Kocham przyrodę. Chcę skakać, gdy widzę zielone drzewa, mam łzy w oczach, gdy stoję na szczycie góry. Góry są pięknem. Góry są wolnością. Ale co z tego, nie? Palcie trawy, rżnijcie drzewa, wyrzucajcie pralki do rzeki, zabijajcie zwierzęta, co was to obchodzi? Przecież jesteście tylko ludźmi.
Jest mi niedobrze, gdy w promilu 10 metrów ode mnie znajduje się szowinista. Brzydzę się ich.

Słońce do oka mi wpadło.

Co lubię robić. Lubię pić mleko i jeść pomarańcze. Kawę też, ale mleko jest bardziej pro.
W sumie to lubię jeszcze... ale zaraz. Co was to obchodzi? Postanowiłam, że od tego momentu już nic więcej wam nie napiszę. Ktoś mógłby to wykorzystać przeciwko mnie i poddać mnie intensywnemu terroryzmowi.