Sensizliğin bilmecesindeyim daha,çözmeye çalışıyorum,
Sonbahar geliyor gözlerime,bazen dökülüyorum.
Döküldükçe rahmet oluyorum,susayan sevdalara,
Bazen bir türkü söylüyorum taa derinden


Aydınlanmaya çalışıyor içimdeki karanlık,
Ben aydınlandıkça,karanlıklardan soruyorum seni bazen.
Ağlıyorum,ağladıkça Seni Çok Seviyorum,
Şimdi içindeki bütün sevgileri yüreğine at.
Çünkü hepsini ama hepsini bir gün bana kusacaksın.


Hatırlarmısın? Hasret kelebeği,
Hatırlarmısın? Gözleri mehtaba benzeyen zalim kadın,
Hatırlayamazsın...
Çünkü sen unutmaya sevdalısın,bense sana sevdalıyım.
Ben şimdi,yorgun bir şair gibi,
Ben şimdi,yüreğini alın teriyle kazanan bir işçi bedeni gibi,
Yorgun,argın,kimsesiz,sensiz, serefsiz...
Ve seni seviyorum,Seni sevmeme neden olan bir şey var,
Bilmiyorum...