Σε αυτά τα παιδιά που αγάπησαν τόσο πολύ αυτό το μέταλο με τους δύο τροχούς και δεν είναι πια κοντά μας αφιερώνω αυτή την σελίδα..Ακόμα και αν δεν την βλέπουν ξέρουν ότι υπάρχει. ---------------------------------------------- Και σε αυτά τα παιδια των 16 χρονών που παρακολουθούν με φλογερή ματιά μηχανές , μερικές φορές ουρλιάζοντας, περνόντας απο μπροστά τους σαν τον άνεμο και τους χαρίζουν όνειρα.......αφιερώνω αυτή τη σελίδα --------------------------------------------------
Και στα μικρότερα παιδιά που κολλάνε στα τετράδια τους αποκόματα απο περιοδικά με αυτά τα περίεργα δίτροχα με αναβάτες που ακροβατούν στον ένα τροχό η πλαγιάζουν τόσο στις στροφές ξύνοντας τους μαρσπιέδες στην άσφαλτο......αφιερώνω αυτή τη σελίδα -------------------------------------------- Και σε αυτά τα παιδιά τών 30 χρονών που τσακώνονται μεταξύ τους η κάνουν κόντρες για να αποδείξουν ποιά είναι η ποιό γρήγορη μηχανή......αφιερώνω αυτή τη σελίδα --------------------------------------------
Και στα μεγαλύτερα *παιδιά* που αγκίζουν και η και ξεπρνούν τα 40 που μεσα από ενα ατέλειωτο ρομαντισμό, όλων των στιγμών της ζωής τους που περάσαν με το διτροχο,που ΄*φαγανε την άσφαλτο με το κουτάλι* τὀσα χρόνια,συνεχίζουν να αγαπούν αυτό το ἁψυχο (φαινομενικά)μέταλλο που μπορεί και δείνει τον ατελείωτο ενθουσιασμό. Σε αυτούς που μπορεί να *λένε* ότι ανήκουν σε διαφορετικά *στρατόπεδα* Ευρωπαικά ,ή, Γιαπωνέζικα ενώ κατά βάθος ξέρουν πώς όλα αυτά τα συνορα δεν ισχύουν.!
------------------------------------------ Σε όλους αυτούς που δεν έχουν λόγια να περιγράψουν την ατελείωτη αγάπη τους για τη μηχανή...που μπορεί να οδηγήσουν **με την ταυτότητα στο στόμα** καμιά φορά, απλά γιατί έτσι βγαίνει... Ίσως είναι αυτή η κατανόηση που μόνο μεταξύ δύσκολων στιγμών γίνεται να υπάρξει.Μια συννενόηση μεταξύ του δυνατού και ατίθασου *άψυχου* και του αναβάτη που το δαμάζει.Και όμως υπάρχει. --------------------------------------------
Σε όλους αυτόύς που **δάνεισαν** την ζωή τους κάνοντας αυτό που αγαπάνε... σε όλους αυτούς εξακολουθούν και κάνουν αυτό που αγαπάνε... Θα ξαναβρεθούμε κάποια στιγμή , η αγάπη δεν έχει χρονικά ορια... Εξ άλου από τα γκάζια τα πολλά μάθαμε ότι κάπου εκεί στίς ψηλές στροφές ο χρόνος αρχίζει να καταργείται. ------------------------------------------- Σε ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ αφιερώνω αυτη την σελίδα.