-
-
2 years ago
Politics
Karmponara
added to a playlist
-
1976 - 2008 | 55 ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
-
Μαρτυρίες περαστικών για τη δολοφονία (VIDEO MEGA)
-
Οι μαχητές του Γράμμου δεν λύγισαν ΠΟΤΕ! Δόξα & τιμή στον Δ.Σ.Ε..wmv
-
Οι "οργισμένοι πολίτες" κι άλλα παραμύθια
-
Παρακρατικοί προβοκάτορες κουκουλοφόροι αστυνομικοί
-
Πρωτομαγιά 1936 (Θεσσαλονίκη) - 1ο Μέρος
-
Πρωτομαγιά 1936 (Θεσσαλονίκη) - 2ο Μέρος
-
Πρωτομαγιά 1936 (Θεσσαλονίκη) - 3ο Μέρος
-
About PROUD ATHEIST
I will always love you!
Wherever you are I'll always be by your side. You are my gipsy queen!
_________________________
Θά πενθώ πάντα -μ'ακούς;- γιά σένα,
μόνος,στόν Παράδεισο
_________________________
Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές
Τής παλάμης,η Μοίρα,σάν κλειδούχος
Μιά στιγμή θά συγκατατεθεί ο Καιρός
Πώς αλλιώς,αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι
Θά παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας
Καί θά χτυπήσει τόν κόσμο η αθωότητα
Μέ τό δριμύ του μαύρου του θανάτου.
_________________________
Conceit, arrogance & egotism are the essentials of patriotism
Anton Lavey
_________________________
I will always love you!
Wherever you are I'll always be by your side. You are my gipsy queen!
_________________________
Θά πενθώ πάντα -μ'ακούς;- γιά σένα,
μόνος,στόν Παράδεισο
_________________________
Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές
Τής παλάμης,...
Created by
KarmponaraLatest Activity
May 15, 2009Date Joined
Nov 5, 2008About this user
_________________________Τα όνειρά μου σαν παιχνίδια κουρδισμένα.
Και το μυαλό μου μια παράξενη πατέντα.
Οι αναμνήσεις μου, μου πιάνουνε κουβέντα.
Απόψε λέω να παίξω απ' τα κερδισμένα.
Κι έτσι τον δρόμο μου ανάποδα μαζεύω.
θυμάμαι όλα της ζωής μου τα λημέρια.
Τάιζα λύκους και μου τρώγανε τα χέρια,
Κι έτσι παιδεύτηκα να μάθω να χαϊδεύω.
Μόνος μου έφυγα και φτάνω μόνος.
Κι όλους τους δρόμους που με 'βγάλαν εδώ πέρα,
τους έχω πάλι περπατήσει σε μια μέρα.
Μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος.
Ύστερα ήρθαν οι χαρούμενες παρέες
Όλο μου 'λέγαν, σε κανέναν δε χρωστάω.
Με πότιζαν οινόπνευμα να μάθω να γελάω,
κι εγώ τις άφησα κι έψαξα για νέες.
Η θάλασσα με μάζεψε απ' το δρόμο.
Μου χάρισε αλάτι να ξεχνάω,
μου έμαθε το κύμα να αγαπάω,
κι ένα κατάρτι έβγαλα στον ώμο.
Μόνος μου έφυγα και φτάνω μόνος.
Κι όλους τους δρόμους που με 'βγάλαν εδώ πέρα,
τους έχω πάλι περπατήσει σε μια μέρα.
Μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος!
_________________________
Στο κέντρο του μυαλού μου ταξιδιώτης που σαν της γης το κέντρο είναι καυτό
Ανέγγιχτων ονείρων θιασώτης
Άνισης μάχης άγνωστος στρατιώτης
Μ' εφ' όπλου λόγχη αόρατους εχθρούς να κυνηγώ
Ένα παλιό ρεμπέτικο απόψε τη βραδιά μου ζωγραφίζει
Ένα βραχνό ζεϊμπέκικο λεβέντικο, βαρύ και σκοτεινό
Να βγάλω από τα στήθια μου την πιο βαθειά φωνή που 'χω κρυμμένη
Κι η ξοδεμένη νιότη μου να χαιρετήσει προσοχή εκείνους που αγαπώ
Μ' έναν χαιρετισμό γλυκά δοσμένο τον ώμο μου χτυπήσαν φιλικά
Μα εγώ εχθρού θωριά καταλαβαίνω
Μορφίνη στις πληγές και περιμένω
Η αθάνατη ψυχή μου αναπνέει μηχανικά
Ένα παλιό ρεμπέτικο απόψε τη βραδιά μου ζωγραφίζει
Ένα βραχνό ζεϊμπέκικο λεβέντικο, βαρύ και σκοτεινό
Να βγάλω από τα στήθια μου την πιο βαθειά φωνή που 'χω κρυμμένη
Κι η ξοδεμένη νιότη μου να χαιρετήσει προσοχή εκείνους που αγαπώ...