Niepodległa Polska Rzeczpospolita

Skowronek


Czy już wstałeś mój skowronku?
wzlecisz pewnie dziś wysoko...
by słoneczku o poranku
znów dorównać kroku...

Wzlatuj, wspinaj się ptaszyno
aż po nieba krańce
i zaśpiewaj Panu niebios
o polskiej udręce...

O tej smutnej, zniewolonej,
zapłakanej ziemi,
którą kiedyś Pan ubarwił
ziołami różnemi.

A jak będziesz całkiem blisko
szepnij Mu na uszko,
że o wolną Polską ziemię...
prosił Popiełuszko...

I Jan Paweł służbą świętą
wspomniał po raz drugi;
że nie znajdzie w całym świecie
wierniejszego sługi.

Leć ptaszyno malusieńka,
otrzyj oczka szkliste,
zanieś rosę z pól zebraną,
nasze łzy ojczyste.

Pan wysłucha Twego śpiewu,
bo kocha skowronki;
może zmniejszy kielich gniewu
za Twoje piosenki.

08 maja 2011



Kałakolczik -- dzwoneczek

Monotonnie dzwoneczek dziś brzęczy
kurz na drodze się ściele jak mgła...
cicho piękna stangreta pieśń dźwięczy
i koniki daleko w świat gna

Tyle uczuć w tej pieśni się kryje
jakże smutno melodia jej brzmi
że aż w piersi płomieniem mi bije
w żalu serce i łezka się szkli.

Powracały wspomnienia, jak żywe
ukochane me pola i las
tamte chwile tak dla mnie szczęśliwe
Och, jak dłuży się drogi tej czas

Monotonnie dzwoneczek dziś dźwięczy
kurz na drodze czy w oczach mych mgła
nagle umilkł mój stangret a droga
jeszcze długa, daleka... nie ta.

12 sierpnia 2010r. GraGraGK

Выхожу один я на дорогу;

Wychodziłem nocą sam na drogę
mimo mgły krzemieniem świeci trakt.
Cicho tak i kłaniam się przed Bogiem
że wypełnia noc rozmową gwiazd.

W niebie tam magicznie i cudownie
A tu ziemia pośród blasku śpi
Czemuż mi tak trudno, tak nieznośnie,
czegoż brak, że żal się we mnie tli?

Nie chcę nic od życia prócz swobody.
Nie żal mi niczego z tamtych dni,
tylko brak wolności, tej nagrody
by w niepamięć wtulić się i śnić...

Lecz nie takim chłodnym snem mogiły...
chciałbym zasnąć wiecznym życia snem,
w piersiach mieć drzemiące życiem siły
co uniosą duszę moją hen.

by przez całą noc i dzień upajał
moje zmysły słodki, czuły śpiew
dąb zielony liściem swym osłaniał
i cichutko szumiał lubą pieśń.

13 lipca 2010

Ты такая ж простая, как все,

Jesteś przecież taka sama jak...
sto czy tysiąc innych dziewcząt w Rosji
wiesz, jak bardzo samotny jest świat
i znasz powiew jesieni błękitny

Jakże śmiesznie moje serce drga
rozbiegały się myśli z głupoty
lecz dziś święta jest mi Twoja twarz
jak ikona wisząca w kaplicy

Kiedyś mogłem z tych ikon się śmiać
nie powstrzymałby nikt mej swawoli
a dziś czule dla ciebie chcę grać
i słodyczą mych ust zadowolić

Już nie pragnę na szczyty się wzbić
Tak mi ciężko, że nie ma Cię przy mnie
Twoje imię wciąż słodko tak brzmi
i przyjemnie jak noc w Augustowie

Nie chcę żebrać od życia już nic
mnie na duchu mój zapał podnosi
od dzieciństwa mnie wiedzie ta myśl
sam jak pies, o nic w życiu nie prosić

Może gdzieś zapisane mi jest
i dla Ciebie i dla niej, dla wszystkich
każdy szczęścia kawałek chce mieć
zwariowane to serce poety.

Zasmuciłem się prawie do łez
drżę jak liść i przecieram oczy
Jesteś przecież jak wszystkie... Jak te...
sto czy tysiąc innych dziewcząt w Rosji

przekład 24 lipca 2010r.

Autor przzekładów GraGraGK

less