از هنگام پیدایش تمدن ' افزایش مالکیت چنان عظیم بوده ' و شکل های آن چنان متنوع بوده موارده استعمال آن چنان در حال گسترش ' و اداره آن چنان بر حسب منافع مالکین آن خردمندانه بوده است که در مقابل خلق بصورت ' یک قدرت غیر قابل کنترل در آمده است.
دماغ بشر در حضور مخلوق خود متحیر می شود. معهذا زمانی فرا خواهد رسید که خرد انسانی بر مالکیت سیادت خواهد یافت ' و مناسبات دولت و مالکیتی که تحت حراست اوست ' و نیز وظایف و حدود حقوق مالکین آن را معین خواهد کرد. منافع جامعه فوق منافع افراد قرار دارند.و ایندو باید در یک مناسبت عادلانه و هماهنگ قرار گیرند. اگر قرار است که پیشرفت ' مانند گذشته ' قانون آینده باشد ' صرف زندگی بخاطر مالکیت نمیتواند سرنوشت نهائ بشریت باشد........................
....دموکراسی در حکومت ' برادری در جامعه مساوات در حقوق و امتیازها ' تعلیم و تربیت عموی ' از سطح عالیتر بعدی جامعه ای حکایت می کنند که در آن ' تجربه ' خرد و دانش بطور مداوم حضور دارند. این تجدید حیات آزادی ' برابری ' و برادری تیره های کهن ' در شکل عالیتر خواهد بود.
لویس مورگان"جامعه باستان ص552"