Σου γράφω ένα γράμμα κενό...
Ένα γράμμα που μέσα κλείνω όσα σκέφτηκα και δεν είπα...όλα εκείνα που έγραψα και δεν τα είδες...

Όσα ένοιωσα και δεν τα άφησα να φτάσουν κοντά σου...όλα όσα ποτέ δεν σκέφτηκα και δεν τα είπα...

Σου γράφω ένα γράμμα κενό και μέσα κλείνω όσα τριαντάφυλλα δεν έκλεψα και απέμειναν πάνω στις θαμπωμένες από τη θέα του Αιγαίου τριανταφυλλιές...Κλείνω όσα τραγούδια δεν συνέθεσα και απέμεινε μόνο η μελωδία της κιθάρας να ηχεί ,πένθιμη και μακρινή...

Σου γράφω ένα γράμμα κενό, ίσως γιατί μόνο εκεί θα μπορούσα να φυλάξω την πικρή της απώλειας αλήθεια και να την βγάλω από την ψυχή μου...ίσως μόνο εκεί να μπορεί να φανερωθεί...

Σου γράφω αυτό το γράμμα με την ελπίδα μα πάνω απ' όλα τον φόβο να το διαβάσεις...κλείνω μέσα όλα εκείνα τα δάκρυά μου ,που ποτέ δεν έφτασαν στα στεγνά από την πίκρα χέρια σου...

Κλείνω σε αυτό το κενό γράμμα την αρχή ,το τέλος και τον χρόνο γιατί δεν μπορώ να προσανατολιστώ πάνω τους....
Κλείνω μέσα στο γράμμα και όλα εκείνα για τα οποία θα μετανιώσω...

Ήρθε η ώρα να σφραγίσω αυτό το κενό γράμμα γιατί έχω τόσα να κρύψω μέσα και φοβάμαι μην γεμίσει και τότε δεν μείνει κενό...

Το αφήνω κενό για να το συμπληρώσεις εσύ και να βάλεις το "τέλος"...

...εγώ απλά θα συμπληρώσω...

"Από μένα για σένα... στην απώλεια της ελπίδας"

Ζωή πλανεύτρα που μας ντύνεις με πίκρες και με λύπες μας χτυπάς... άφησέ μας να ζήσουμε ήσυχα και ήρεμα και πίσω μην γυρνάς....


Για σένα....

Κάθε δύση φέρνει μια ανάμνηση...
Κάθε ανατολή μια ελπίδα....

Μα ανάμεσα στη δύση και την ανατολή..
υπάρχουν ώρες χωρίς ήλιο....

Αυτές οι ώρες χωρίς ήλιο είναι που θυμάμαι...
σε αυτές τις ώρες ποτέ δεν κοιμάμαι....

Σαν νυχτοπούλι και εγώ την νύχτα ξαγρυπνώ...
μες τον πόνο τις πίκρες να ξεχνώ...

Ώρες ατελείωτες που δεν μ' αφήνουν...
σαν να θέλουν να με πάρουν μαζί..
και με στην θλίψη με ντύνουν...

Ώρες, μέρες, χρόνια...αναμνήσεις...
γλυκές, πικρές, που δεν θέλεις να κρατήσεις...

Αχ νύχτα όμορφη πάρε με μαζί σου...
δύσες και ανατολές να μην ξαναζήσω...

Στα αστέρια να με πας...
μες τα μάτια της να χαθώ..
να με μαγέψει για άλλη μια φορά...
μόνο αυτό, τίποτα άλλο δεν ποθώ!

Edit by NtinosFalco!

Αγάπη! Παράξενο συναίσθημα...

Αγάπη! Λέξη που κλειδώνετε στα χείλη
συναίσθημα που ταράζει τα στήθη...

Απορροφημένος στο χαμογελό της πάλλομαι
μέσα στα μαγικά της μάτια βαθειά να χάνομαι


Στον μαγικό της κόσμο να χαθώ..
το γλυκό κορμί της αχ! πως ποθώ!

Κλείνω τα μάτια μου και σε ονειρεύομαι
πλάι μου να είσαι να σε ερωτεύομαι...

Που να σαι τώρα...που η μοναξιά μου με κυβερνά...
που η καρδιά μου μόνο πόνο ξέρει να ζητά...

Αγάπη! Λέξη που γρήγορα ξεχνένιεται...
πόθος που σβήνει και στην θάλασσα πλανιέται...

Edit by NtinosFalco!!


Ζωή πλανεύτρα..

Ζωή πάλι με την μαγεία σου με πλάνεψες...
και στα τραγούδια σου τα θλιμμένα με έκρυψες

Τα αστέρια ψηλά πονεμένα μα κοιτάνε..
στην καρδιά μου βαθειά τι έχω με ρωτάνε..

Ανοίγω την καρδιά μου που μέσα μου πονεί
εκεί στα βάθη της για πάντα εκείνη ζει..

Εκείνη που σε τόπους ήρεμους με ταξίδεψε...
Φόβους και εφιάλτες τους πήρε και καλά τους έκρυψε..


Στα μαγεμένα μάτια της ζούσα εκεί κρυφά
ένα φιλί της, ένα άγγιγμα μόνο ήθελα στα κλεφτά

Δεν είναι όμως πια εδώ και φοβάμαι..
πως μόνος μου πάλι τα βράδυα θα κοιμάμαι

Δακρυσμένα τα αστέρια με θλίψη με κοιτούν
και τραγούδι πονεμένο, θλιμμένο τραγουδούν ..

Ζωή πλανεύτρα, με τους έρωτες και αγάπες με χτυπάς..
άφησέ με να ζήσω μονάχος, και πίσω μην γυρνάς!!

Edit by NtinosFalco!!

Το Άυριο

Κλείνω τα μάτια και βλέπω το αύριο...
Κι είναι ένα αύριο δίχως εικόνες...
Ίσως να ζει η αγάπη μεθαύριο ...
Ίσως περάσουν κι αυτοί οι χειμώνες...

κλείνω τα μάτια και βλέπω ένα μέλλον δίχως ελπίδα...
χωρίς εσένα , για μένα δεν υπάρχει πυξίδα...

χωρίς πυξίδα μέσα στην θάλασσα μονάχος...
σε μια θάλασσα αγριεμένη...
και η ελπίδα χάνεται στο βάθος...
σε μια άνιση μάχη που είναι χαμένη...

Κλείνω τα μάτια και βλέπω εσένα..
κοιτάζοντας το αύριο με μάτια κλαμένα...
μόνος σε ένα σοκάκι σκυμμένος ...
μόνος με αναμνήσεις, περπατώντας θλιμμένος...

By Ntinos