13,351

4,891

35

Jul 30, 2010

13 hours ago

97

Italy

God Honour Fatherland - History and historical Truth "EXORIARE ALIQUIS NOSTRIS EX OSSIBUS ULTOR""OBY Z KOŚCI NASZYCH POWSTAŁ MŚCICIEL"

"BLIZNY" - "Wyimaginowana" rozmowa z profesor Yaffą Eliach"Sąsiedzi" - Co mnie zadziwia najbardziej -- szepce Żydówka. -- To ta nienawiść. Jej odporność, jej trwałość. Jej niezniszczalność. Aż strach to powiedzieć -- jej wieczność. Przyszedł Hitler, zabijał nas i was. Chciałoby się rzec -- on nas pogodził. A przecież -- nie pogodził nas wcale. Zaraz pan wspomni o Żegocie, o polskich zakonnicach, o drzewkach w Yad Vashem. I to mimo, podkreśli pan złośliwie, mimo żydowskich zdrajców, co strzelali w plecy obrońcom Grodna, a potem donosili na NKWD... No, a wasi szmalcownicy? W samej Warszawie było tysiąc szmalcowników, we Lwowie kilkuset. Nędzne kreatury, utrzymujące się z szantażowania Izraelitów, i ukrywających ich Polaków!Trudno dyskutować z faktami. Szmalcownicy -- było trochę tego ścierwa, niemal wyłącznie pospolitych kryminalistów. Polskie Podziemie nie patyczkowało się z nimi -- krótki wyrok, odczytany z kartki i kula w łeb. Skoro jednak mowa o kreaturach, to w tej samej Warszawie, wśród Żydów ukrywanych przez polskie rodziny, znalazło się i ośmiuset konfidentów Gestapo. Ci bez skrupułów wydawali okupantowi ludzi, gotowych spieszyć im z pomocą...Wojna generowała rozmaite postawy i sytuacje, których próżno szukać w ugrzecznionych podręcznikach. Zbrojne grupy uchodźców z gett, aby przeżyć, bywało, atakowały i grabiły polskie wioski. Potem były tępione przez Podziemie, jak zwykłe bandy rabunkowe. Bóg to osądzi... Żydowska partyzantka, podporządkowana komunistom, „biła reakcję, aż wióry leciały". Krwawe wióry -- Drzewica, Koniuchy, Naliboki... Kto to wszystko policzy? Kto, na dobrą sprawę, jeszcze o tym pamięta?Ojciec- Słowem -- wy, Polacy, czujecie się bez winy -- krzywi się z niesmakiem oskarżycielka. -- Łatwo wybaczyliście sobie śmierć mojej rodziny. Rozgrzeszenie bez pokuty -- jakież to przyjemne!- Droga pani! -- podróżny pierwszy raz okazuje zniecierpliwienie. -- Może pani zdradzi, dlaczego ten kapitan SMIERSZ-a kwaterował akurat u was? Czemu właśnie w waszym domu czuł się bezpiecznie?

- Owszem, to żadna tajemnica -- niewiasta wzrusza ramionami. -- Ojciec był w NKWD. W istriebitielnym batalionie. Nie musi mi pan tłumaczyć, czym dla Polaków było NKWD. Ojciec wcale nie uważał się za komunistę. Przed wojną zaliczał się do zamożniejszych Żydów w miasteczku. Potem nie służył w sowieckiej, ani w żydowskiej partyzantce. Tylko, rozumie pan, dla nas, Żydów, Stalin był wybawcą. Stalin przegonił stąd Niemców. Nie Brytyjczycy, ani Amerykanie - to Stalin nas uratował! On -- tyran, morderca, prawdziwy rzeźnik -- był dla nas niczym mesjasz!- Są relacje, że pani ojciec uczestniczył w obławach. Również w doraźnych egzekucjach -- ponure słowa wędrowca burzą sielski wizerunek Stalina-mesjasza i jego wiernych akolitów. --Stale zwozili trupy do miasteczka -- niekiedy piętnaście, dwadzieścia dziennie. Wystawiali je na targowisku, na postrach „reakcjonistom".- Tak było -- przyznaje kobieta. -- Jak raczył pan zauważyć, mieliśmy wtedy wojnę. Rewolucję, wojnę domową, pan pewnie nazwie to nową okupacją. Wiem jedno -- ojciec nigdy nie strzelał do małych dzieci.Ojciec rozłupał mu czaszkę kolbą karabinu. Uderzał raz za razem, krzycząc: „- To za moich bliskich! To za mojego synka, którego musieliśmy udusić w leśnym bunkrze!" Pana to dziwi?- Nie! -- kręci głową słuchacz. -- Nie dziwię się. Chociaż... Jest jedna rzecz, dla mnie niepojęta. Czytałem relację polskiego świadka tej egzekucji. Podobno, gdy było już po wszystkim, pani ojciec zanurzał dłonie we krwi Niemców, smarował sobie tą posoką twarz i szyję. A potem stał nad trupami z rękami wzniesionymi do góry i recytował coś po hebrajsku. Wyglądało to tak, jakby składał komuś ofiarę. Jakby się modlił.- Modlił się? -- kobieta zastanawia się głęboko. -- Czy mój ojciec wierzył wtedy w Boga? Nie wiem...- Proszę pani -- mówi cicho podróżny. -- Ten polski świadek w ciągu zaledwie pięciu lat przeżył okupację sowiecką, litewską, potem znowu sowiecką, następnie niemiecką i jeszcze raz sowiecką. Po wojnie przeszedł przez bolszewicki Gułag. Widział piekło na ziemi. Ale najbardziej przeraził go -- tak napisał -- najbardziej nim wstrząsnął obraz pani ojca, umazanego we krwi, wykrzykującego coś w niebo nad trupami Niemców.Dzień SąduŻydówka słucha obojętnie. Ma twarz z kamienia. Zbudowała wokół siebie mur, którego nie skruszą łatwo czyjeś słowa. Jej tragedia, potworny ból zawładnęły każdą cząstką duszy, spychając w cień dramaty i cierpienia innych ludzi. Teraz odwraca się powoli i odchodzi. Na jej rozmówcę także już pora. Oboje udają się do świata, w którym nie ma stalowych pszczół kąsających dorosłych i dzieci. (cyt. źródło: INTERNET. "NOWA MYŚL POLSKA" - 27.06.2004)...przyszłoby się zapytać: ...CZYJE TO TAK NAPRAWDĘ BLIZNY???...I Z KIM MIELIŚMY SIĘ GODZIĆ? ...Z CZERWONYMI MORDERCAMI, KTÒRZY MAJĄ STALINA ZA "MESJASZA"???

POWYŻSZY TEKST JEST TU PO TO, ABY NIKT Z ODWIEDZAJĄCYCH NIE ZAPOMINAŁ O TYM CO BYŁO, CO JEST I CO JESZCZE BĘDZIE ORAZ CO POWINNO BYĆ."EXORIARE ALIQUIS NOSTRIS EX OSSIBUS ULTOR"