Czym jest leninizm?

Włodzimierz Lenin urodził się w 1870 roku.

W 1902 przedstawił on koncepcję rewolucyjnej partii i rewolucyjnego kierownictwa w książce „Co robić?" Mając na uwadze doświadczenia rosyjskie, Lenin podkreślał wagę budowy kadrowej partii złożonej z dobrze przygotowanych teoretycznie socjalistów, którzy będą politycznie edukować ogół pracowników. Wykazywał, jak istotne jest świadome swoich celów i taktyk kierownictwo w sytuacji, gdy większość robotników nie ma możliwości samodzielnego zdobycia wiedzy o marksizmie. Równocześnie zaznaczał konieczność utrzymywania przez partię więzi z masami i ciągłej pracy wśród pracowników.

W swojej późniejszej książce „Dziecięca choroba „lewicowości" w komunizmie" ostrzegał przed konsekwencjami izolacji partii od ruchu robotniczego. Podkreślał, że pozostawanie z pracownikami i ich polityczna edukacja wszelkimi dostępnymi środkami jest podstawowym obowiązkiem partii lewicowych.

Z kolei w pracy „Imperializm jako najwyższe stadium kapitalizmu" Lenin analizował funkcjonowanie kapitalizmu na skalę światową - czyli ponadnarodowego obrotu kapitałem i równie ponadnarodowego wyzysku pracowników. Lenin wskazywał, że postępy ruchu robotniczego w krajach zaawansowanych sprawiły, że o wiele bardziej prawdopodobna stała się rewolucja w krajach zacofanych, gdzie sytuacja robotników jest szczególnie tragiczna. Ponieważ jednak taki kraj nie posiadał środków produkcji ani sił wytwórczych na odpowiednim poziomie, jedynym rozwiązaniem jest rewolucja w kilku krajach, które następnie będą mogły prowadzić wspólną gospodarkę i wspierać się w czasie przewidywanej interwencji kapitalistycznej.

W 1917 r. Lenin opublikował kolejną fundamentalną dla marksizmu pracę: „Państwo i rewolucję". W książce tej Lenin udowodnił, że nie jest możliwa zgoda między klasą posiadającą środki produkcji a klasą sprzedającą swoją siłę roboczą. Ich interesy są nie do pogodzenia, ponadto nie jest prawdopodobne, by posiadacze pogodzili się z utratą przywilejów, jakie dotąd posiadali. Wykazał, że niezależnie od panującego ustroju politycznego państwo zawsze służyło wyłącznie interesom rządzącej klasy. Kontynuując analizę myśli Marksa wskazał, że proletariat, w celu zapewnienia realizacji swoich interesów po zwycięskiej rewolucji, musi zniszczyć dawny aparat państwowy i zastąpić go systemem demokratycznych rad robotniczych, pozostających pod całkowitą kontrolą ogółu pracowników. Podkreślał, jak wielkim zagrożeniem jest biurokratyzacja - dlatego domagał się, by po rewolucji każdy rotacyjnie wykonywał obowiązki państwowe na odpowiednim stanowisku. W ten sposób wszyscy byliby po części biurokratami - a nikt nie stawałby się prawdziwym biurokratą.

Film zmontowany przez redakcję portalu socjalizm.org (less info)