Num Khawn Jaen - หนุ่มขอนแจ่น - Khawnjaen Man
smqsuccess -
368 views
- 10 months ago
Khonkaen people or people in some area of northeast and also Lao people pronouce K(g) as J or J as K(g) such as K(g))aen(core) becomes Jaen, Jim(stab) - K(g)im , Jet(seven) - K(g)et, K(g)in(eat)- Jin etc. As eua vowel sound is not pronouced by Most Laos or Eesaan people but they pronouce ia vowel sound in stead except Lao people in Jampasak or Eesan people in Ubon or some provinces around there, for example keua(salt) - kia, meua (go or come back) - mia ( in Lao or Eesaan language has no l or r sound using as diphthong). For r in Thai will be h in Lao-eesaan for example rian(learn)- hian, reuan(house) - heuan. As ch sound in Thai is pronouced in Lao-Eesaan as s such as chaang(elephant) - saang etc. For some adverbs or adjectives in Lao-Eesaan is used more flexible, profoundily and deeply than adverbs or adjectives using in Thai.
ชาวขอนแก่นหรือชาวอีสานในบางพื้ นที่หรือแม้แต่คนลาว จะพูดออกเสียง ตัว ก เป็น จ หรือ ตัว จ เป็น ก เช่นคำว่า แก่น เป็น แจ่น คำว่า จิ้ม เป็น กิ้ม คำว่า เจ็ด เป็น เก็ด คำว่า กิน เป็น จิน ภาษาลาว-อีสาน ส่วนใหญ่จะไม่ออกเสียสระเอือ(ยก เว้นจังหวัดที่อยู่ใกล้เขตเมือง จำปาสัก เช่นจังหวัดอุบลฯ จะออกเสียงสระเอือค่อนข้างชัดเจ นและหนัก) แต่จะออกเป็นเสียงสระเอียมากกว่ า คำว่า บัก อาจจะได้ยินเป็น หมัก แล้วแต่ท้องถิ่น หรือความถนัดในการออกเสียงของแต ่ละบุคคล ภาษาลาว-อีสานจะไม่หันรัวลิ้นเม ื่อออกเสียง ร เพราะภาษาลาว-อีสานจะออกเสียงเป ็น ล ทั้งหมด จึงเป็นความลำบากสำหรับชาวอีสาน บางคน ที่ไม่ค่อยได้ใส่ใจกับการออกเสี ยงภาษาไทยให้ถูกต้อง ถามว่าผิดมั้ยที่เค้าออกเสียงเช ่นนั้น ตอบได้ว่าไม่ผิด เพราะนั่นคือสำเนียงการออกเสียง ภาษาท้องถิ่นลาว-อีสานแท้ ๆ แต่จะเป็นความลำบากกับเค้ามากเม ื่อต้องพูดภาษาไทย ส่วน ตัว ร ในภาษาไทย จะเป็นเสียง ฮ ในภาษาลาว-อีสาน เช่นคำว่า เรียน เป็น เฮียน คำว่า เรือน เป็น เฮือน หรือ เฮียน ส่วนคำว่า เมือ หรือเมีย แปลว่า กลับ เช่น เมือบ้าน หรือ เมียบ้าน ก็แปลว่า กลับบ้าน นอกจากนี้ ภาษาลาว หรือ อีสานจะไม่มีเสียง ร หรือ ล เป็นตัวควบกล้ำ ส่วนตัว ช ในภาษาลาว-อีสาน ออกเป็น ซ เช่น ช่าง เป็น ซ่าง คำว่า ช้าง เป็น ซ้าง ส่วนคำประเภทอื่น ๆ เช่นคำบอกลักษณะ อาการ หรือคำคุณศัพท์ หรือคำขยายคำนาม ภาษาลาว-อีสานจะบอกถึงลักษณะ อาการได้ละเอียดลึกซึ้งและมองเห ็นภาพได้มากกว่าภาษาไทย
ชาวขอนแก่นหรือชาวอีสานในบางพื้ นที่หรือแม้แต่คนลาว จะพูดออกเสียง ตัว ก เป็น จ หรือ ตัว จ เป็น ก เช่นคำว่า แก่น เป็น แจ่น คำว่า จิ้ม เป็น กิ้ม คำว่า เจ็ด เป็น เก็ด คำว่า กิน เป็น จิน ภาษาลาว-อีสาน ส่วนใหญ่จะไม่ออกเสียสระเอือ(ยก เว้นจังหวัดที่อยู่ใกล้เขตเมือง จำปาสัก เช่นจังหวัดอุบลฯ จะออกเสียงสระเอือค่อนข้างชัดเจ นและหนัก) แต่จะออกเป็นเสียงสระเอียมากกว่ า คำว่า บัก อาจจะได้ยินเป็น หมัก แล้วแต่ท้องถิ่น หรือความถนัดในการออกเสียงของแต ่ละบุคคล ภาษาลาว-อีสานจะไม่หันรัวลิ้นเม ื่อออกเสียง ร เพราะภาษาลาว-อีสานจะออกเสียงเป ็น ล ทั้งหมด จึงเป็นความลำบากสำหรับชาวอีสาน บางคน ที่ไม่ค่อยได้ใส่ใจกับการออกเสี ยงภาษาไทยให้ถูกต้อง ถามว่าผิดมั้ยที่เค้าออกเสียงเช ่นนั้น ตอบได้ว่าไม่ผิด เพราะนั่นคือสำเนียงการออกเสียง ภาษาท้องถิ่นลาว-อีสานแท้ ๆ แต่จะเป็นความลำบากกับเค้ามากเม ื่อต้องพูดภาษาไทย ส่วน ตัว ร ในภาษาไทย จะเป็นเสียง ฮ ในภาษาลาว-อีสาน เช่นคำว่า เรียน เป็น เฮียน คำว่า เรือน เป็น เฮือน หรือ เฮียน ส่วนคำว่า เมือ หรือเมีย แปลว่า กลับ เช่น เมือบ้าน หรือ เมียบ้าน ก็แปลว่า กลับบ้าน นอกจากนี้ ภาษาลาว หรือ อีสานจะไม่มีเสียง ร หรือ ล เป็นตัวควบกล้ำ ส่วนตัว ช ในภาษาลาว-อีสาน ออกเป็น ซ เช่น ช่าง เป็น ซ่าง คำว่า ช้าง เป็น ซ้าง ส่วนคำประเภทอื่น ๆ เช่นคำบอกลักษณะ อาการ หรือคำคุณศัพท์ หรือคำขยายคำนาม ภาษาลาว-อีสานจะบอกถึงลักษณะ อาการได้ละเอียดลึกซึ้งและมองเห ็นภาพได้มากกว่าภาษาไทย
oI2Bd8ftFlA
