ALI IMRAN 102 - Ey iman edenler! Allah'tan, O'na yaraşır şekilde korkun ve ancak müslümanlar olarak can verin. 103 - Hep birlikte Allah'ın ipine (kitabına, dinine) sımsıkı sarılın. Parçalanıp ayrılmayın. Allah'ın üzerinizdeki nimetini düşünün. Hani siz birbirinize düşmanlar idiniz de, O, kalplerinizi birleştirmişti. İşte O'nun (bu) nimeti sayesinde kardeşler olmuştunuz. Yine siz, bir ateş çukurunun tam kenarında iken oradan da sizi O kurtarmıştı. İşte Allah size âyetlerini böyle apaçık bildiriyor ki, doğru yola eresiniz. 104 - İçinizden hayra çağıran, iyiliği emredip kötülükten men eden bir topluluk bulunsun. İşte kurtuluşa eren onlardır. 105 - Kendilerine apaçık deliller geldikten sonra parçalanıp ayrılığa düşenler gibi olmayın. İşte bunlar için büyük bir azap vardır. 106 - O gün bazı yüzler ağarır, bazı yüzler kararır. Yüzleri kararanlara: "İmanınızdan sonra küfrettiniz ha? Öyle ise inkâr etmenize karşılık azabı tadın" (denecektir). 107 - Yüzleri ağaranlara gelince, (onlar) Allah'ın rahmeti içindedirler. Onlar orada ebedî kalacaklardır.

Kur'an'a göre bir varlığa aşırı saygı gösterme, onu yüceltme ve onu ululama, sonuçta onu ILAHlaştırmaya yol açacağı için yerilmiş ve şirk olarak değerlendirilmiştir. Sanki İbâdet edilecek derecede yüceltilen şahsiyetler, Allah katında makbul ve aslında böyle bir ta'zimden kaçan kimseler bile olabilirler. Kur'an, peygamberlere, din adamlarına, meleklere, sâlih insanlara vb. varlıklara gösterilen bu aşırı ta'zimi şirk olarak değerlendirmiştir. (Bkz. 5/Mâide, 116; 9/Tevbe, 30, 31; 34/Sebe', 40; 71/Nûh, 23) "Hüküm vermek yanlız Allah (c.c) aittir." (Yusuf: 40)
Kur'an, herhangi bir şeyi, Allah'ı sever gibi severek, onun arzularına, emir ve yasaklarına itaat etmeyi Allah'a şirk koşmak olarak değerlendirmiş; herhangi bir şeye veya kimseye karşı beslenen aşırı sevgiyi de, onu putlaştırmak olarak nitelemiştir. "İnsanlardan öyleleri vardır ki, Allah'tan başka eşler tutarlar. Allah'ı sever gibi onları severler. Iman edenler ise, en çok Allah'ı severler..." (2/Bakara, 165). Allah'a inanmak, kişinin O'nun isteğini kendi dileğine veya başkalarının isteklerine tercih etmesini ve diğer arzuları O'nun yolunda fedâ edecek kadar O'nu sevmesini gerektirir. Allah'ı sevmenin kanıtı, Allah'ın belirli nitelik ve güçlerini başkalarına atfetmemek ve O'nun hakkını sahte ilâh ve rablere vermemektir. Allah'ın sıfat ve güçlerini başkalarına atfedenler, O'nu sevdiklerini iddia edemezler; bilakis bu şekilde O'naortak koşmuş, Allah'a denk tutmuş olurlar.
Laikler putperestler; kendileri şekilden şekile girerek hiçbir fayda ve zararı olmayan heykellerin önünde yaptıkları akıl almaz saçmalıklara çocuklarımızıda alet etmek ve kendileri gibi dinle alakaları olmayan bir sapık toplum oluşturmak istemektedirler.
Günümüzde bu yapılanlar eski mekke putperestlerinin lat uzza hubel putlarına yaptıkları TA'zim den farklı değildir.Tek fark varsa eskilerinin elbiseleri değişik olması günümüzdekilerin ise çağdaş putperest olmalarıdır.
Herşeyden önce müslümanım diyen yani ALLAH a bağlıyım diyen bir insan için böyle sapık hareketler yapmak elbette islama uymaz.Heykelcilik tarigteki insanları putperestliğe götüren yegane sebeplerden birisidir.
Çocuklarımızı bu kötülüklerden koruyalım ve okullarda olan evlatlarımızı bilgilendirip onlara ilim aktaralım ki büyüdüklerinde bilmeden ALLAH a isyan etmesinler.
hiçbir müslüman çocuğunu put haline getirilen bir nesneye taptırmaz.Çocuğunu seven ona acıyan her müslümanın durumu böyledir.
Câhiliye döneminde cömertliğiyle meşhur Hâtem Tâî'nin oğlu Adiyy bir gün boynunda altından bir haç asılı olduğu halde Peygamberimizi ziyarete geldi. Kendisine Adiyy b. Hatem'in geldiği haber verildi. Rasûlullah (s.a.s.) o sırada şu âyeti okuyordu: "Onlar, Allah'ı bırakıp bilginlerini ve râhiplerini rabler (ilâhlar) edindiler ve Meryem oğlu Mesih'i de... Oysa onlar, tek olan bir ilâh'a İbâdet etmekten başka bir şeyle emrolunmadılar. O'ndan başka ilâh yoktur. O, bunların şirk koştukları şeylerden yücedir." (9/Tevbe, 31). Adiy b. Hâtem, orada söylenenleri duyunca şöyle dedi: "Ben yahûdileri ve hıristiyanları tanırım, onlar hahamlarına ve papazlarına ibâdet etmiyorlar onları rab ve ilâh edinmiyorlar ki" Bunun üzerine Ekrem Rasûl şöyle buyurdu: "Onlara haramı helâl, helâlı da haram yaptılar, onlar da uymadılar mı din adamlarına?" Adiy: "Evet" dedi. Efendimiz buyurdu ki: "İşte bu, onlara İbâdettir. (Evet, onlar onların önünde secde ederek ibâdet etmiyorlar, fakat onlar halka bir şeyi helâl veya haram kılıyorlar, halk da din adamlarının bu hükümlerini kabul edip uyuyorlar. İşte onları ilâhlaştırıp rab haline getirmenin mânâsı budur.)" Sonra Peygamberimiz onu İslâm'a dâvet etti, o da müslüman oldu. (Tirmizî, Tefsîru Kur'an, 10, hadis no: 3292)

AY DOĞDU ÜSTÜMÜZE Nerde kaldın sevgili, gözlerimiz yoruldu TALEAL BEDRÜ Taleal bedru aleynaMinseniyyeti-l veda'Vecebbeşşükrü aleyna Mâdeâ lillahi de'a