HU !

Kimseye baki değil dünya denir;

Kim meseldir aleme konan göçer

Bir hayat-ı haba benzer ömrümüz

Göz yumup açıncaya rüya geçer

İşte gitti bülbül-ü kur`an deyü

Gül çözer saçın saba rihın saçar

Şah-ı kurra bir fem`i muhsin iken

Neyleyim tas-ı ecelden zehr içer

İrciyi aşr-ı takrib etmeye

Mürg-i canı özge uçmaya uçar

Zib-i cevher nakşedip tarihe ah

Göçtü üstad hafız İSMAİL BİÇER